دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خداشناسی؛ سائقه فطری بشر

انسان با غریزه خدادادی خود هر پدیده و حادثه‌ای را که مشاهده می‌کند از علت و سبب آن جستجو می‌نماید و هرگز احتمال نمی‌دهد که خود به خود و بدون سبب به وجود آمده باشد.
خداشناسی؛ سائقه فطری بشر
خداشناسی؛ سائقه فطری بشر
نویسنده: نیما احمدی

انسان با غریزه خدادادی خود هر پدیده و حادثه‌ای را که مشاهده می‌کند از علت و سبب آن جستجو می‌نماید و هرگز احتمال نمی‌دهد که خود به خود و بدون سبب به وجود آمده باشد. انسان به حسب فطری و غریزه، پیرو واقع بینی است یعنی خواه یا ناخواه همیشه در جستجوی واقع و پیرو و حق می‌باشد و این خوی غریزی را از کسی یاد نگرفته و از جایی نیاموخته است. روشن است که اگر انسان در پیروی از حق و حقیقت نکوشد، پایبند سعادت و کامیابی خود نخواهد شد و هر گفتار و کردار هوس آمیز و خوشایند را دنبال خواهد کرد و گرفتار پندارهای پوچ و افکار خرافی خواهد شد.‌

هستی و پیدایش تمام موجودات از چیز دیگری سرچشمه گرفته است که آفریننده و پدید آورنده اوست و همین که رابطه آفرینش خود را با چیزی قطع کرد در نهانخانه نیستی و نابودی فرو رفته ناپیدا می‌شود. آنکه وجود نامتناهی اش، تکیه گاه جهان هستی و نگاهدارنده جهانیان است خدا نامیده می‌شود. قرآن کریم می‌فرماید: «ان الذین قالوار بنا الله ثم استقاموا فلاخوف علیهم و لاهم یحزنون». آنان که خداوند جهان را آفریننده خود بدانند و به ربوبیتش اعتراف کنند و بر گفته خویش پایدار و ثابت باشند هرگز دچار هراس و اندوه نمی‌شوند.

تا بشر بوده کوه‌ها، جنگل‌ها و دریاهای پهناور هم در روی زمین با وی بوده‌اند. همیشه خورشید و ماه و ستارگان فروزان را با حرکات منظم و دائمی آنها در آسمان دیده است. با این همه دانشمندان جهان با تکاپوی خستگی ناپذیر پیوسته در مورد علل و اسباب پیدایش این موجودات و پدیده‌های شگفت انگیز بحث می‌کنند.‌

وقتی انسان، با غریزه واقع بینی و کنجکاوی دلایل فراوانی بر وجود پروردگار و آفریننده جهان می‌بیند همه این پدیده‌ها و نظامات هستی با حساب و کتاب خلق شده است غریزه واقع بینی انسان اعلام می‌دارد که جهان هستی حتماً تکیه گاهی دارد که منبع هستی و ایجاد کننده و نگهدارنده جهان است و آن هستی بی پایان و منبع علم و قدرت، خدا است که نظام هستی از دریای وجود او سرچشمه می‌گیرد. چنان که خدای متعال می‌فرماید: «الذی اعطی کل شی خلقه ثم هدی». خدای جهان کسی است که به هر چیز آفرینش و ساخت مخصوص آن را ارزانی داشت و پس از آن به راه زندگی و بقا رهبری فرمود.‌

تاریخ نشان می‌دهد که اکثریت افراد بشر دیندار بوده و خدایی برای جهان آفرینش اثبات می‌کرده اند. اگر چه در میان جامعه‌های خداشناس، اختلاف نظر وجود داشته است، هر قومی مبدا آفرینش را با اوصاف مخصوص توصیف می‌نموده اند. در باستانی ترین آثار که از بشر اولیه کشف شده، نشانه هایی از وجود دین و خداشناسی یافت می‌شود که آنان به ماوراء طبیعت و زندگی پس از مرگ اعتقاد و ایمان داشته اند. حتی در قاره‌های تازه مانند آمریکا و استرالیا و جزایر دور دست قاره قدیم که در قرن‌های اخیر کشف شده اهالی بومی خداشناس بوده و با اختلاف سلیقه، مبدا برای جهان آفرینش اثبات می‌کرده‌اند.‌

بنابراین اعتقاد به خدا همیشه در میان بشر بوده و روشن می‌کند که خداشناسی فطری انسان است و بشر با فطرت خدادای خود خدایی برای آفرینش جهان اثبات می‌کند. حضرت امام حسین(ع) در آخرین ساعات زندگی خود که از هر سو هدف شمشیر دشمن بود، می‌فرمود: تنها چیزی که این مصیبت ناگوار را بر من آسمان می‌سازد، آن است که خدا را پیوسته ناظر اعمال خویش می‌بینم. اعتقاد به خدا باعث می‌شود تا انسان در زندگی هدف و آمالی الهی و حقیقی داشته باشد و در مشکلات و سختی‌ها، با اعتقاد به خدای یگانه، صبر و بردباری را پیشه کند و ناگواری‌های روزگار و سختی راه زندگی او را از پای در نیاورد و بدین ترتیب خود را برای زندگی خوب آماده سازد.

مقاله

نویسنده نیما احمدی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

اقتباس، پروژه ای ناتمام ; نگاهی کوتاه به اقتباس از آثار ادبی در سینمای ایران

اقتباس، پروژه ای ناتمام ; نگاهی کوتاه به اقتباس از آثار ادبی در سینمای ایران

سینما خیلی زود و حدود ده سال پس از اختراع آن وارد ایران شد. البته در اینجا منظور از سینما ابزار و آلات تصویربرداری و ساختن فیلم است و منظور مفهوم هنری سینما نیست که درباره آن بحث زیاد است و اینکه در خود غرب هم مفهوم سینما به عنوان یک هنر مجرد، دقیقا چه زمانی شکل گرفت محل مناقشه است.
نگاهی به سریال معمای شاه | سریال های تاریخی که در تاریخ نمی مانند

نگاهی به سریال معمای شاه | سریال های تاریخی که در تاریخ نمی مانند

این روزها در باره اشتباهات تاریخی یا به اصطلاح «گاف» های سریال معمای شاه حرف ها فراوانی در شبکه های اجتماعی شنیده می شود. این ماجرا در مورد سریال کیمیا هم به وجود امد. هرچند که در مورد آن کسی برای پاسخ دادن پا به میدان نگذاشت اما در مورد سریال معمای شاه ماجرا این گونه نبود.
لحن غبار آلود یک فیلم

لحن غبار آلود یک فیلم

عنوان ایستاده در غبار، علاوه بر اشاره به سکانسی از فیلم که حاج احمد متوسلیان را بی‌سیم به دست در میان گرد و خاکِ تیر و ترکشِ‌ خمپاره‌ها، برقرار و استوار با حسی سرشار از خضوع، تصویر کرده، دلالت‌های دیگری را نیز به ذهن متبادر می‌سازد
سیری در تاریخ رابطه سینما و واقعیت | مثلث واقعیت: دیدار، پدیدار، پندار

سیری در تاریخ رابطه سینما و واقعیت | مثلث واقعیت: دیدار، پدیدار، پندار

"لرزش تصویری در فیلمی به ما القا کننده واقعی بودن صحنه ای است که میبینیم، هرچند هرگز در نگاه واقعی خود لرزشی را حس نمیکنیم ولی لرزش در فیلم موجب میشود مخاطب احساس کند، با صحنه ای واقعی روبرو است، این واقعیتی است که سینما جایگزین واقعیت میکند"
Powered by TayaCMS