قاضى و اهل بیت(علیهم السلام)

قاضى و اهل بیت(علیهم السلام)

عید غدیر: سید على آقا علاقه خاصى به عید غدیر داشتند به همین مناسبت در این روز به یاد ماندنى و مهم جهان اسلام، مراسم جشن و شادمانى بر پا مى کردند و خطبه پیامبر(صلى الله علیه وآله) در عید غدیر را براى حاضران در مجلس جشن مى خواندند، فرزندش سید على مى گوید:

«ایشان خودش را براى این روز بزرگ آماده مى کرد و آن روز بهترین لباس هایش را مى پوشید. ولیمه، شیرینى و میوه تهیه مى کرد، و از آشنایان، دوستان، قوم و خویش دعوت به عمل مى آورد و از یکى از آن ها مى خواست تا خطبه رسول اعظم(صلى الله علیه وآله)را که در روز عید غدیر خم فرموده، با صداى بلند و گیرا قرائت نماید و این خطبه یکى از برجسته ترین و بهترین خطبه هاست... نکته هاى گوناگون و دلنشین و شیرین بسیار ایراد مى فرمود و ادخال سرور شادى بر دلهاى حاضرین در مجلس عنایت مى فرموده چه بسا نکته هاى کمیاب که از شعر و نثر که در حفظ داشت، بیان مى کرد^([16]) از جمله این شعر را:

شاد باش اى دل که شاد آمد غدیر *** هم مخور اُنده که آید دیر دیر

روزهایت زوچه نوروز است عید *** لیلة القدر است شبها بى نظیر

کى توانى مدح این فرخنده گفت *** تا نگردد لطف یزدان دستگیر

بس درود کردگار اول بگوى *** تا شود مدح و ثنایت دلپذیر

گفتمش اینجا دوئى از جادوئیست *** چشم خود سرمه نکردستى تو دیر

پس غدیر اى جان در او اسرارهاست *** نقطه او عالم به گردش مستدیر

مدح مداحان عالم آن اوست *** که فروماند در او عقل دبیر

روز فضل و فصل و اصل روزهاست *** شادى عشّاق جان و دل اسیر

روز الطاف است از یزدان پاک *** فرشى از سندس لباسى از حریر

روز جنات است و غلمان و قصور *** سلسبیل جارى از عرش کبیر...»^([17])

توسل به على(علیه السلام): استاد با این که خود در علوم متبحر و یگانه بود اما گاهى مشکلاتى برایش پیش مى آمد که با محاسبات دنیوى نمى توانست حل نماید. در این گونه موارد، به بارگاه حضرت امیر(علیه السلام) پناه برد و از ایشان استعانت کرد. شاگردش آیت الله شیخ حسنعلى نجابت مى فرمود:

«آقاى قاضى زمانى طالب مطلب خاصى بودند، اما آن چنان که مى خواستند فتح باب بر ایشان حاصل نمى شد. از هر درى وارد مى شدند، نتیجه نمى گرفتند، تا این که براى برآورده شدن آن خواسته، قصیده بلند و بسیار عالى در مدح امیرالمؤمنین(علیه السلام) انشاء فرمودند و به تمام معنا در آن مطلب خاص که مى خواستند، فتح باب بر ایشان رخ داد.»^([18])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه