عفت و هتك سالك

(بدان اي سالک راه خدا!) هر يک از قواي انساني را طرف افراط و تفريطي است که هر دو، رذيلت است و حد وسط آن، عدالت و فضيلت است. قوه شهويه يا نفس بهيمي (حيواني) را جهت افراطي است که به آن «شره» مي گويند و آن عبارت است از زياده روي در شهوتراني و سرخودکردن شهوت (و حاکم کردن آن در رفتارها) چنان که جانب تفريط آن را خمود مي نامند، که باز داشتن قوه شهوت از حد اعتدال و مقدار لازم است. نگاهداري قوه شهوت از افراط و تفريط و رعايت اعتدال در آن، عفت است، و هتک، طرف افراط و غلو آن مي باشد.

شرح حديث جنود عقل و جهل، مقصد چهاردهم، امام خمينی(ره) ص 165

روزنامه كيهان، شماره 21075 به تاريخ 17/3/94، صفحه 6 (معارف)