باید بندگی خدا را کرد

باید بندگی خدا را کرد. اگر بگویی: دلم می‌خواهد چنین کنم، در فلان مسیر حرکت کنم، این همان مسیر شیطان است. مسلمان کسی است که در حرکتش رضای خدا را ملاحظه کند. ببیند آیا خدا راضی است؟ آیا این بساطی که فعلاً در دنیا پیدا کرده است مورد رضای خداست؟ یا همه آنها بر خلاف رضای خداست! جمیع ماسوی الله و آنچه غیر خداست، حجاب عن الله هستند.

کسانی که ایمان به خدا آورده‌اند، عملشان برای خداست و آن عمل برای آنان سازندگی دارد. نماز آنها سازنده است، مومن را می‌سازد. به گونه‌ای که از رذایل و منکرات فاصله پیدا می کند. روزه آنها سازنده است. مومن اگر صائم (روزه دار) شد، مخصوصاً صومی که غیر از امساک از خوردن و آشامیدن و سایر چیزهایی که باید ترک کند، است، زبان، چشم و قلبش هم صائم باشد، چنین صومی سازنده است.‌

راه رسیدن به مقامات عالی انسانی که حد نهایت ندارد، در سایه بندگی است. انسان به میزانی که حرکتش الهی شود و خالص گردد، به خداوند و اولیای او نزدیک می‌شود. انسان باید از انبیا(ع) تبعیت کند و راه آنان را برود، تا به کمالاتی که برای او آماده کرده اند برسد. نبی اکرم(ص) خود را پاک کرده بود و به مقام طهارت نفس رسیده بود، تا به مقام خاتمیت و معراج و نبوت و ولایت رسید. خود را اصلاح کنید، خود را تزکیه کنید، خود را تهذیب کنید، با خدا ارتباط پیدا کنید. ارتباط خدا به معنی کناره‌گیری از مردم نیست، بلکه باید کار مردم را برای خدا انجام دهید. معاشرت و کسب برای خدا باشد. اگر با خدا ارتباط پیدا کنید، دیگر رها نمی کنید. همه بدیها به خاطر این است که رابطه برقرار نمی‌شود. اگر انسان دستگاه توحید را فهمید، اگر فهمید همه چیز در دستگاه خدا هست، نمی‌تواند از دستگاه خدا صرف نظر کند.