25 شهریور 1387, 0:0
قال رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم):
«حَسن مِنّی واَنا منه، اَحَبّ الله مَن اَحبّه»
(بحار الانوار، ج 43، ص306)
رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:
«حسن از من و من از اویم، خداوند دوستدار کسی است که او را دوست بدارد»
نخستین میوه پیوند فرخنده امیر المومنین و حضرت فاطمه(سلام الله علیهما)، در شب نیمه ماه رمضان سال سوم هجری در شهر مدینه به ثمر نشست. القاب آن حضرت عبارتند از: سید، سبط، امین، حجت، برٌ، تقی، زکی، مجتبی، زاهد، سخی و کریم. آن حضرت در خلقت و سیرت و شرافت، شبیه ترین مردم به رسول خدا بوده و از این جهت شباهت تامی به امام زمان (روحی فداه) داشته است؛ چرا که رسول خدا درباره مهدی موعود فرمود:
«مهدی شبیه ترین مردم به من از نظر شکل و شمایل و اخلاق و رفتار است»
از این رو محبت و عشق ورزی به امام حسن مجتبی(علیه السلام) در حقیقت محبت به تمام خوبیها و مکارم اخلاقی و عشق ورزی به تمام خوبان عالم که سرسلسله آنها رسول خدا و خاتمه بخش ایشان امام زمان (علیه السلام) است، محسوب می شود. آری دوستی کریم آل فاطمه، در حقیقت دوستی با تمام انبیا، اوصیا و اولیا و در یک کلام دوستی با خدا است:
«خداوند دوست دار کسی است که او را دوست بدارد»
آن بزرگوار تا هفت سالگی در دامن پیامبر رشد و تربیت یافت. پس از پیامبر، تا سی سال یار و همراه پدر بود و بعد از شهادت امیر مومنان به مدت ده سال امر خطیر ولایت و امامت را عهده دار گشت و سرانجام در 48 سالگی به درجه رفیع شهادت رسید. خداوند ما را از محبان، پیروان و اولیای حضرتش قرار دهد.آمین
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان