تدریس میرزا فتاح شهیدی تبریزی

او به عنوان یکى از استادان برجسته و بى بدیل حوزه علمیه نجف مطرح گردید. یکى از محققین در مورد عظمت حوزه درسى آیت الله شهیدى، در نجف اشرف، مى نویسد: آیت الله شهیدى درنجف اشرف، مجلس درس مهمى داشت که فضلاى بسیارى در آن حضور مى یافتند. این فقیه فرزانه درس خود را به زبان عربى و روان و رسا بیان مى کرد. بسیارى از شرکت کنندگان عرب زبان از بحث هاى ارزشمند وى کمال بهره را مى بردند.^([3]) وى بعد از 23 سال تحصیل مداوم در نجف اشرف، براى معالجه وصله ارحام، بویژه دیدار مادر و زیارت حضرت امام رضا(علیه السلام)، به ایران بازگشت و در تبریز، به تدریس خارج اصول و فقه پرداخت.

ایشان بعد از 4 سال، یعنى در سال 1350هـ .ق. به درخواست آیت الله اصفهانى، دوباره به نجف اشرف برگشت و سید ابوالحسن اصفهانى را که در آن هنگام محور مرجعیت شیعه محسوب مى شد، از نظر علمى و عملى همراهى نمود. در سال 1361 هـ .ق به پیشنهاد آقا سید ابوالحسن اصفهانى شهر نجف را ترک کرده و براى همیشه به تبریز رفت و تا آخر عمر، در آن منطقه به احیاى حوزه علمیه تبریز و پرورش عالمان دین پرداخت. وى رهبرى دینى آن سامان را به عهده گرفت و تا حد توان به خدمات دینى ـ اجتماعى همت گماشت.^([4])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه