ارادت به اهل بیت علیهم السلام

ارادت به اهل بیت علیهم السلام

یکی از ویژگی های روحی و برجستگی های معرفتی مرحوم مقدس اشرفی و از مهمترین اسباب موفقیت ایشان، عشق و ارادت خالصانه و توجه و توسل به ائمه ی اطهار، علیهم السلام، مخصوصا وجود مبارک حضرت بقیه الله الاعظم بود. همین توسلات بود که او را در تحصیل علم و کسب اخلاص و تهذیب نفس یاری رساند.

شاها من ار به عرش رسانم سریر فضل مملوک آن جنابم و مسکین این درم

گر بر کنم دل از تو بر دارم از تو مهر آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم؟

اعتقاد و ارادت جناب ایشان به ائمه اطهار، علیهم السلام، به حدی است که حتی سیر و سلوک عارفانه خویش را نیز از سیره ی اهل بیت اقتباس کرد و بر روش و نهج آنان ره پیمود.[35]

از سویی دیگر همین عشق و ارادت است که موجب می گشت که پس از فراغت از درس و بحث در حوزه ی علمیه ی نجف در حرم مطهر علوی حضور یابد و نوعی ارتباط و اشتیاق دو طرفه رقم زده شود و حضرت نیز در عالم رویا از او برای حضور در حرم شریف دعوت به عمل آورد.[36]

آنان که خاک را به نظر کمیا کنند آیا بود که گوشه ی چشمی به ما کنند

هم چنین نگارش عریضه برای حرم رضوی و پاسخ زیبای حضرت به مرقوم ایشان از دیگر نشانه های عشق و ارادتی است که بین ایشان و ائمه ی طاهرین، علیهم السلام، موجود بود. همین ارتباط وثیق با ائمه ی طاهرین، علیهم السلام، بویژه با حضرت حجت امام زمان، علیه السلام، بود که سبب می شد در فریضه ی حج و در سعی بین صفا و مروه، به محضر مقدس حضرت تشرف بیابد و مورد تفقد قرار بگیرد و به ا یشان فرموده شود: شکرالله سعیک.[37] در برخی قضایا و صدور بعضی از احکام و حل و فصل دعاوی، از تأییدات و عنایات خاص و ویژه ی آن حضرت بهره مند شد.[38]

عاشق که شد که یار به حالش نــظر نکـرد ای خـواجـه درد نـیست و گرنه طبیب هست

مرحوم حجه الاسلام اشرفی برای سادات از نسل پیامبر و ائمه ی اطهار، علیهم السلام، نیز احترام ویژه ای قائل بود و بنابر نقل هایی که رسیده است، ایشان برای این احترام و دل بستگی به سادات نیز تأثیرات زیادی قائل بوده است.[39]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه