اهانت به ادیان؛ آزادی به سبک غربی

موج اهانت به ادیان الهی به ویژه اسلام طی چند سال اخیر با تأکید کشورهای غربی بر آزادی بیان افزایش چشمگیری داشته، تا جایی که هتک‌حرمتها را با آزادی بیان توجیه کردند.
این موج از آنجا شکل جدی به خود گرفت که روزنامه یولند پستن دانمارک به انتشار 12 کاریکاتور اهانت‌آمیز از نبی اکرم (ص) پرداخت و در پی آن نشریات کشورهای دیگر نیز با تکیه بر آزادی بیان به توجیه آن پرداختند. اگر چه پیش از این نیز اهانت به انبیاء الهی وجود داشت، اما اقدام دانمارک خشم و غضب همه مسلمانان جهان را بر انگیخت و آنها را بسیار متأثر ساخت.
به طوری که مسلمانان طی چند روز اعتراض و تظاهرات، به خیابانها ریخته و از جوامع بین المللی خواستار جریمه و مجازات کسانی شدند که به نام آزادی بیان به انبیاء الهی و مقدسات دینی توهین و اهانت می کنند. این روند ادامه داشت تا اینکه دولت دانمارک از مسلمانان عذرخواهی کرد و به قولی مسئله ختم به خیر شد.
اما مسئله اهانت به انبیاء الهی به همین جا ختم نشد، بلکه پس از این واقعه و فروکش کردن خشم و غضب یک میلیارد مسلمان جهان در این خصوص، بار دیگر احزاب سیاسی دانمارک به منظور تبلیغات انتخاباتی خود از نقاشی دستی حضرت محمد (ص) استفاده کردند که باز هم با تکیه بر شعار آزادی بیان و تأکید بر 12 کاریکاتور موهن به فعالیت خود ادامه دادند و موج بیانیه ها و محکومیتها بود که از سوی مراکز دینی و مسلمانان به سوی دانمارکیها گسیل شد، اما باز هم چاره ساز اهانت به انبیا و مقدسات اسلامی و دستاویز قرار دادن آنها نبود.
چرا که بار دیگر شیوه ای دیگر در کار بود و این بار سوئد دست به کار شد و با کشیدن تصویری منسوب به نبی اکرم (ص) در نشریات سوئد موج احساسات مذهبی مسلمانان را بر انگیخت که البته در این زمان مسلمانان خوددارتر و هوشیارانه تر از گذشته با این اهانت برخورد و مقابله کردند .
اما زمانی این مسئله به وخامت می گراید که رهبران دینی نیز در این بازی مشارکت می کنند و بازوی ضد دینان افراطی می شوند و با گفتن سخنانی از آنها حمایت می کنند. به طوری که پاپ بندیکت شانزدهم رهبر کاتولیکهای جهان با نقل قول خود موج اعتراض مسلمانان جهان را بر انگیخت. اگر چه بعدها خواستار گفتگو با مسلمانان و گشایش درهای صلح و آزاد اندیشی با آنها شد، اما جراحت این سخنان همچنان بر جان و دل مسلمانان نمایان است .
در پی این اهانتها و برای خاتمه دادن به بروز چنین چالشهایی، سازمانهای بین المللی چون سازمان کنفرانس اسلامی و سازمان تربیت علوم و فرهنگ اسلامی ( آیسیسکو) از سازمان ملل متحد خواسته اند تا مصوبه ای صادر و به موجب آن کسانی را که به اسلام و مسلمانان و یا دیگر ادیان ابراهیمی توهین می کنند، جریمه و یا مجازات شوند.
اما این موضوع با گذشت چند سال از بحرانی شدن کاریکاتورهای موهن هنوز در دست بررسی است و هیچ جوابی برای آن داده نشده است.

جدیدترین ها در این موضوع

روایتی ناتمام از مکتب اصفهان ; نگاهی به سریال روشنتر از خاموشی

از میان کارهای تلویزیونی حسن فتحی، مجموعه روشنتر از خاموشی که به شرح زمانه و اندیشه ملاصدرا می‌پردازد، چندان اسباب شهرت این کارگردان نیست. با آن‌که زمان پخش سریال نامناسب نبود و با آمدن شبکه IFilm هم پخش آن به دفعات تکرا شد، اما این سریال همواره در قیاس با هم‌نژادان خود- یعنی شب دهم، مدار صفر درجه و البته پهلوانان نمی‌میرند- کم‌رنگ و مهجور مانده است! 30 آبان 1396, 8:39

منحنی فرهنگ در مسابقه خنداننده شو

خندوانه هر چند وقت یک بار دچار رکود می‎شود و در رقابت با همسایه‌اش در شبکه نسیم (دورهمی) گاهی بالا رفته و گاهی پایین می‌افتد و این خودش موضوعی مستقل برای تحلیل است. اما هدف این متن تمرکز بر قسمت خنداننده شو این برنامه بوده و تحلیل محتوای خندوانه و نقادی رفتار مجری و مبتکر آن‌را شاید در جایی دیگر دنبال کنیم. 9 آبان 1396, 7:44

کمپانی خنداننده ها، سهامی عام ; نگاهی دوباره به خندوانه

خندوانه یکی از عجیب ترین پدیده‌های رسانه‌ای کشور است که در عرض سه سال حضور نسبتا مداوم خود به یکی از پر طرفدارترین برنامه‌های تاریخ تلویزیون ایران بدل شده است. تنها برنامه‌هایی مانند خبر ساعت 14 یا خبر بیست و سی را از حیث جذب مخاطب بتوان با این برنامه مقایسه کرد که البته همه می‌دانیم که این مقایسه از جنس قیاس مع الفارق است. 26 مهر 1396, 9:58

از سرمایه می‌‌خوریم ; نگاهی به سریال زیر پای مادر

سریال زیر پای مادر از سری چندگانه‌های تلوزیون است که می‌‌کوشد مضمون خانواده را مد نظر خود قرار دهد. با مراجعه به حافظه خود به عنوان مخاطب برنامه‌های تلوزیونی می‌‌توان به سادگی دریافت که موضوع بسیاری از سریال‌ها و مجموعه‌های تلوزیونی در یکی دو دهه اخیر خانواده است. 26 مهر 1396, 9:55

هویت چهل تکه و بحران مدنیت؛ تفسیری بر سبک زندگی در پاورچین

پاورچین آغازی بر طنزهای دنباله‌دار (یا به اصطلاح جریان‌ساز) دهه هشتاد بود که تاثیر آن در نقطه چین ادامه یافت و البته در شب‌های برره به اوج رسید. طنزی پراستعاره که ذهن مخاطب را در تعمیم دادن آزاد می‌گذاشت. 29 شهریور 1396, 13:24