دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بازیگران تاریخ

No image
بازیگران تاریخ

جمشید آموزگار؛ نخست وزیر بدفرجام

روزنامه خراسان

سه شنبه 14 شهریور ماه 1396

جمشید آموزگار، در سال 1302 (هـ.ش). در شهر تهران در خانواده ای نسبتاً معروف و متنفذ به دنیا آمد. پدرش حبیب ا... آموزگار، از اهالی اصطهبانات فارس بود که به مدارج عالی علمی و سیاسی دست یافته بود. حبیب ا... در عرصه سیاست، در دوره پهلوی، عهده دار مسئولیت‌های مهمی بود. جمشید آموزگار دوره ابتدایی را در دبستان ترغیب و متوسطه را در دبیرستان ایران‌شهر گذراند و دیپلم ادبی گرفت. او در این دوره، از نظر سیاسی، گرایش‌های ضد توده ای داشت و بعد، وارد دانشکده های فنی و حقوق شد؛ ولی در بحبوحه جنگ جهانی دوم، به کمک «کلنل کرو»، برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در رشته مهندسی بهداشت دکترا گرفت. او پس از بازگشت به ایران، در اداره اصل چهار ترومن مشغول به کار شد و مدتی بعد، با استفاده از نفوذ منوچهر اقبال و حمایت آمریکایی‌ها، به مجلس سنا راه یافت. موقعیت پدر، باعث رشد و ترقی سریع موقعیت پسر شد. جمشید آموزگار در سال 1334، توسط دکتر جهانشاه صالح، وزیر بهداشت وقت، به معاونت فنی آن وزارتخانه منصوب شد. «حزب ملیون»، تحت رهبری منوچهر اقبال، از نزدیکان و مشاوران شاه تشکیل شد و آموزگار برای راه اندازی و گسترش آن در استان فارس، همکاری فراوانی کرد.

به همین دلیل، آموزگار، در 9 شهریور 1337، در کابینه منوچهر اقبال، وزیر کار شد. آموزگار در مرداد 1356 با فرمان شاه، نخست وزیر شد. از 23 وزیری که آموزگار انتخاب کرد، 13نفر از آن‌ها عضویت کابینه هویدا را داشتند و بقیه نیز انتخاب شخص آموزگار نبودند. مقاله اهانت‌آمیزی در روز 17دی‌ 56، تحت عنوان ارتجاع سرخ و سیاه در ایران و به نام «احمد رشیدی مطلق» در روزنامه اطلاعات چاپ شد. در این مقاله، به امام خمینی(ره) توهین شده بود. انتشار این مقاله، خشم مردم را برانگیخت و به قیام خونین روز 19 دی ماه سال 1356 شهر قم منجر شد. این قیام، باعث شد که در هفتم و چهلم شهدای قم، در بسیاری از شهرهای کشور، راهپیمایی‌های گسترده علیه رژیم پهلوی برگزار شود. شاه برای کاهش اعتراضات، آموزگار را از کار برکنار کرد، اما این اقدام، در روند رو به گسترش اعتراضات مردمی تغییری ایجاد نکرد. با پیروزی انقلاب اسلامی، آموزگار از ایران گریخت و به آمریکا رفت. او در آن جا، به باشگاه «پان امپریال» رفت و آمد داشت و با ارتشبد اویسی و اردشیر زاهدی، علیه منافع ملت ایران، همکاری می کرد. جمشید آموزگار، سرانجام در شش مهرماه 1395 در 93 سالگی، درگذشت.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

روایتی ناتمام از مکتب اصفهان ; نگاهی به سریال روشنتر از خاموشی

روایتی ناتمام از مکتب اصفهان ; نگاهی به سریال روشنتر از خاموشی

از میان کارهای تلویزیونی حسن فتحی، مجموعه روشنتر از خاموشی که به شرح زمانه و اندیشه ملاصدرا می‌پردازد، چندان اسباب شهرت این کارگردان نیست. با آن‌که زمان پخش سریال نامناسب نبود و با آمدن شبکه IFilm هم پخش آن به دفعات تکرا شد، اما این سریال همواره در قیاس با هم‌نژادان خود- یعنی شب دهم، مدار صفر درجه و البته پهلوانان نمی‌میرند- کم‌رنگ و مهجور مانده است!
منحنی فرهنگ در مسابقه خنداننده شو

منحنی فرهنگ در مسابقه خنداننده شو

خندوانه هر چند وقت یک بار دچار رکود می‎شود و در رقابت با همسایه‌اش در شبکه نسیم (دورهمی) گاهی بالا رفته و گاهی پایین می‌افتد و این خودش موضوعی مستقل برای تحلیل است. اما هدف این متن تمرکز بر قسمت خنداننده شو این برنامه بوده و تحلیل محتوای خندوانه و نقادی رفتار مجری و مبتکر آن‌را شاید در جایی دیگر دنبال کنیم.
کمپانی خنداننده ها، سهامی عام ; نگاهی دوباره به خندوانه

کمپانی خنداننده ها، سهامی عام ; نگاهی دوباره به خندوانه

خندوانه یکی از عجیب ترین پدیده‌های رسانه‌ای کشور است که در عرض سه سال حضور نسبتا مداوم خود به یکی از پر طرفدارترین برنامه‌های تاریخ تلویزیون ایران بدل شده است. تنها برنامه‌هایی مانند خبر ساعت 14 یا خبر بیست و سی را از حیث جذب مخاطب بتوان با این برنامه مقایسه کرد که البته همه می‌دانیم که این مقایسه از جنس قیاس مع الفارق است.
از سرمایه می‌‌خوریم ; نگاهی به سریال زیر پای مادر

از سرمایه می‌‌خوریم ; نگاهی به سریال زیر پای مادر

سریال زیر پای مادر از سری چندگانه‌های تلوزیون است که می‌‌کوشد مضمون خانواده را مد نظر خود قرار دهد. با مراجعه به حافظه خود به عنوان مخاطب برنامه‌های تلوزیونی می‌‌توان به سادگی دریافت که موضوع بسیاری از سریال‌ها و مجموعه‌های تلوزیونی در یکی دو دهه اخیر خانواده است.
هویت چهل تکه و بحران مدنیت؛ تفسیری بر سبک زندگی در پاورچین

هویت چهل تکه و بحران مدنیت؛ تفسیری بر سبک زندگی در پاورچین

پاورچین آغازی بر طنزهای دنباله‌دار (یا به اصطلاح جریان‌ساز) دهه هشتاد بود که تاثیر آن در نقطه چین ادامه یافت و البته در شب‌های برره به اوج رسید. طنزی پراستعاره که ذهن مخاطب را در تعمیم دادن آزاد می‌گذاشت.
Powered by TayaCMS