17 شهریور 1387, 0:0
قال امیرالمومنین(علیه السلام):
«فرض الله الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق»
حضرت علی(علیه السلام) فرمود:
«خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید»
(نهج البلاغه، حکمت 252)
«روزه آزمون اخلاص»
روزه خانه تکانى دل از گناه و آلودگى، صفاى باطن، و شکوفا کننده نهال ایمان در بوستان جان است. باید آن را یک موهبت الهى دانست که اثراتش در رشد و بالندگى، تربیت روح، اصلاح رفتار و اعتلاى بهداشت روانى وصف ناشدنى است
روزه از عباداتى است که با خلوص و پاکى نیت و پیروى از وجدان دینى انجام مى شود، و ریاکارى و اغراض باطل در آن کمتر وارد مى شود. زیرا روزه صبر است و امساک از مفطرات و این خویشتن دارى و مصابرت را کسى که نیت پاک و شوق به اطاعت فرمان خدا و پاسخ به نداى وجدان نداشته باشد انجام نمى دهد، و در خلوت از خوردن و آشامیدن پرهیز نخواهد کرد.
این است معنى فرمایش امیرالمؤمنین(ع) که:
«خداوند روزه را براى آزمون اخلاص بنده واجب کرد.»
منبع: برگرفته از مقاله آزمون اخلاص، نوشته مسعود نور علیزاده میانجی، روزنامه همشهری
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان