تشویق اهل دانش

آیت الله خویى در مناسبت هاى مختلف، از شاگردان فاضل خود نام مى برد و مقام و فضل آنان را مى ستود. وقتى دانشمندى نوشته ارزشمندى را به او هدیه مى داد، براى تشویق و بزرگ داشت وى تقریظى بر آن کتاب مى نوشت.

ویژگى هاى اخلاقى آیت الله خویى فراوان است. او اسطوره اخلاق بود. هر وقت وارد مجلسى مى شد، با صداى بلند به حاضران سلام مى کرد. بسیار مؤدّب بود. هیچ گاه سخنى اهانت آمیز، حتى توهین علمى از ایشان شنیده نشد. به استادش، میرزاى نائینى شدیداً علاقه مند بود و همیشه قبل از درس، حمد و سوره مى خواند و ثوابش را به روح پاک استاد هدیه مى کرد. در مقابل سختى ها و مصیبت هاى روزگار، صبر و بردبارى پیشه مى کرد و خم به ابرو نمى آورد. از همه مظاهر کبر و غرور دورى مى جست. هماره به تحقیق، تألیف و تدریس مشغول بود. کمک به درماندگان، رفتار مسالمت آمیز با مخالفان، مهربانى با کودکان، پرهیز از تجمل گرایى، نظم، عفو و سعه صدر، از دیگر ویژگى هاى این انسان وارسته مى باشد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه