بی اعتنایی به مومن و لعنت الهی

دیدار مسلمان

الإمامُ الباقرُ عليه السلام: أيُّما مسلمٍ أتى‏ مسلماً- زائراً أو طالِبَ حاجَةٍ وهُو في مَنزِلِهِ- فاسْتَأذَنَ لَه ولَم يَخْرُجْ إلَيهِ، لَم يَزَلْ في لَعْنَةِ اللَّهِ عزّوجلّ حتّى‏ يَلْتَقِيا. [1]

هرگاه مسلمانى براى ديدار مسلمانى ديگر يا حاجت خواهى از او به منزل وى رود و اجازه ورود بخواهد و او بيرون نيايد، تا زمانى كه همديگر را ديدار كنند، پيوسته در لعنت خدا باشد.

پیچوندن مومن

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام: مَن صارَ إلى‏ أخيه‏ المؤمنِ في حاجَتِهِ أو مُسَلِّماً فحَجَبَهُ، لَم يَزَلْ في لَعْنةِ اللَّهِ إلى‏ أنْ حَضَرَتْهُ الوَفاةُ. [1]

امام صادق عليه السلام: كسى كه براى طلب حاجت‏ خود، يا براى سلام و احوالپرسى نزد برادر مؤمن خود رود و او خود را از وى مخفى كند، تا زنده است، پيوسته در لعنت خدا باشد..

منابع:

1. لاختصاص: 31.
2. الكافي: 2/ 365/ 4.