دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امام حسین (ع): «و اللهِ لولم یکن فی الدنیا ملجأ ولامأوی لما بایعتُ یزیدَ بن معاویة»

«به خدا قسم اگر در دنیا هیچ پناهگاهی و مأوایی نباشد باز هم با یزید بیعت نخواهم کرد»(اعیان الشیعة، ج1، ص 588)
امام حسین (ع): «و اللهِ لولم یکن فی الدنیا ملجأ ولامأوی لما بایعتُ یزیدَ بن معاویة»
امام حسین (ع): «و اللهِ لولم یکن فی الدنیا ملجأ ولامأوی لما بایعتُ یزیدَ بن معاویة»

امام حسین (ع):

«و اللهِ لولم یکن فی الدنیا ملجأ ولامأوی لما بایعتُ یزیدَ بن معاویة» (اعیان الشیعة، ج1، ص 588)

«به خدا قسم اگر در دنیا هیچ پناهگاهی و مأوایی نباشد باز هم با یزید بیعت نخواهم کرد.»

توضیح: امام حسین (ع) حتی اگر هیچ یاور و دعوت کننده و بیعت کننده‌ای هم نداشت باز با حکومت یزید کنار نمی‌آید و بیعت نمی‌کرد زیرا بیعت با حکومت یزید بمعنای تایید و تثبیت چنین حکومت یزید و مشروعیت بخشیدن به آن بود، در حالیکه حکومت ظالمانه یزید مشروعیت نداشت.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

در تاریخ علم می‌توان انفکاک‌های مختلف از فلسفه و ظهور رشته‌های علمی مجزا را ملاحظه کرد. ولی هریک از این رشته‌ها که بر فلسفه مبتنی هستند،
نسبت عقلانیت و دین

نسبت عقلانیت و دین

«عقل» و «عقلانیت» در طول تاریخ بشر وجوه گوناگونی داشته و در پیدایی، رشد و شکوفایی تمدن‌های بشری نقش بسزایی ایفا کرده به‌ طوری که بدون آن، تمدن‌سازی غیرممکن بوده است.
از دین گریزی تا دین ستیزی!

از دین گریزی تا دین ستیزی!

سکولاریسم‌ ‌که به مفهوم عرفی شدن و مستلزم جدا انگاری دین از سیاست و دنیاست از آنجا شروع شد که اندیشه وران غربی دریافتند که مسیحیت توانایی آن را ندارد در همه عرصه‌های زندگی انسان ایفای نقش نماید و بر این اساس، حوزه دین صرفاً باید محدود به زندگی فردی انسان و رابطه او با خدا باشد.
عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

مفهوم دوم از عرفی شدن، سکولاریسم است که عبارت است از «افتراق ساختاری میان ساخت سیاسی، از نهاد دین و به عبارت دیگر، عرفی شدن به این معناست که نهاد دین که دارای کارکردهای گوناگونی بوده به علت پیچیده شدن مناسبات زندگی اجتماعی و تخصیص نقش‌ها همچون سایر نهادها متمرکز شده و وظایف خود را واگذار می‌کند».
Powered by TayaCMS