دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امام علی (علیه السلام) می‌فرمایند:

«ای گروه جوانان شرف انسانی را با ادب محافظت نمایید و سرمایه گرانبهای دین خود را با علم و دانش از دستبرد ناپاکان حفظ کنید»(تاریخ یعقوبی، جلد 2، ص 209)
امام علی (علیه السلام) می‌فرمایند:
امام علی (علیه السلام) می‌فرمایند:

قال علی (علیه السلام):

«یا معشر الفتیان حصنوا اعراضکم بالادب و دینکم بالعلم»

امام علی (علیه السلام) می‌فرمایند:

«ای گروه جوانان شرف انسانی را با ادب محافظت نمایید و سرمایه گرانبهای دین خود را با علم و دانش از دستبرد ناپاکان حفظ کنید» (تاریخ یعقوبی، جلد 2، ص 209)

توضیح:

«اسلام ومقطع حساس جوانی»

اسلام، توجه خاصی به مقطع حساس جوانی دارد و اولیای الهی از جوانی به عنوان نعمت مجهول یاد کرده اند:

امام علی (علیه السلام) می فرماید:

«دو چیز است که قدر و قیمتشان را نمی شناسد مگر کسی که آن دو را از دست داده باشد، ‌یکی جوانی و دیگری تندرستی»[1]

رسول خدا(ص) آن را در پیشگاه الهی سرمایه ای ارزشمند می داند تا جایی که دوران جوانی را از موضوعاتی می شمارد که در قیامت از آن سؤال می شود.2[2]حساس بودن این دوره اقتضا می کند رفتار با جوان بسیار ظریف و حساب شده باشد. از این رو رسول اکرم(ص) می فرماید:

«من به تمام شما مسلمانان سفارش می کنم که به جوانان نیکی کنید»[3]

بر اساس این نظریه به منظور اعطای شخصیت و استفاده از نیروی جوانی و مشارکت جوانان در عرصه های مختلف، پیامبر اکرم(ص) در موارد متعددی پاره ای از مشاغل مهم مملکت را به جوانان شایسته واگذار نمودند و در کمال صراحت قولاً و عملاً از آنان حمایت کردند،‌ هرچند انجام چنین عملی در محیط سراسر جهل و تعصب آن روز به سادگی انجام نمی شد. حضرت با مسئولیت سپاری به جوانان، مراتب اعتماد خود را به این قشر پویای جامعه نشان داد؛ مثلاً "مصعب بن عمیر" جوان را به مدینه فرستاد تا به تبلیغ اسلام بپردازد و "عتاب بن اسید" را در جریان جنگ حنین به فرماندار مکه منصوب کرد، در حالی که بیست و یکسال داشت، حتی در پاسخ به اعتراض رجال عرب و بزرگان مکه فرمود:‌

«ملاک فضیلت انسان بزرگی سن نیست بلکه میزان فضیلت و کمال معنوی است»

در روز های آخر زندگی خود "اسامة بن زید" را به فرماندهی سپاه مسلمانان برگزید، در حالی که هجده ساله بود.[4]

در واقع حضرت با واگذاری پاره ای از مشاغل مهم داخلی و خارجی، لشکری و کشوری به جوانان بر لیاقت و شایستگی جوانان مؤمن صحه گذاشته است.

در مقوله ادب و دین هم که ملازم هم بوده و لزوما هر فرد مسلمانی باید هر دو را پاس بدارد، امام علی (علیه السلام) سفارش اکید دارند که هر جوان مومنی باید با ادب، شرافت انسانی و با علم و دانش، دین خویش را محافظت نماید؛ چرا که این دو در دوران جوانی بیشتر مورد حمله شیاطین انس و جن است تا از رهگذر آن فرد، لا ابالی و بی دین بار بیاید و در نتیجه آلت دست دشمنان مذهب و اخلاق قرار گیرد.

  • [1] . غررالحکم، ج 4، ص 183.
  • [2] . محمد تقی فلسفی، جوان، ج 1، ص 7.
  • [3] . میزان الحکمه، ج1، ص 349.
  • [4] . محمد تقی فلسفی، جوان، ج 1، ص 14 - 24.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

مطلب مکمل

کتاب هویت دینی جوانان

کتاب هویت دینی جوانان

این کتاب به مسئله دین و دینداری جوانان و نوجوانان و آسیب شناسی تبلیغ دینی و دین داری در جامعه و تبلیغ دینی برای جوانان پرداخته است.

جدیدترین ها در این موضوع

دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

در تاریخ علم می‌توان انفکاک‌های مختلف از فلسفه و ظهور رشته‌های علمی مجزا را ملاحظه کرد. ولی هریک از این رشته‌ها که بر فلسفه مبتنی هستند،
نسبت عقلانیت و دین

نسبت عقلانیت و دین

«عقل» و «عقلانیت» در طول تاریخ بشر وجوه گوناگونی داشته و در پیدایی، رشد و شکوفایی تمدن‌های بشری نقش بسزایی ایفا کرده به‌ طوری که بدون آن، تمدن‌سازی غیرممکن بوده است.
از دین گریزی تا دین ستیزی!

از دین گریزی تا دین ستیزی!

سکولاریسم‌ ‌که به مفهوم عرفی شدن و مستلزم جدا انگاری دین از سیاست و دنیاست از آنجا شروع شد که اندیشه وران غربی دریافتند که مسیحیت توانایی آن را ندارد در همه عرصه‌های زندگی انسان ایفای نقش نماید و بر این اساس، حوزه دین صرفاً باید محدود به زندگی فردی انسان و رابطه او با خدا باشد.
عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

مفهوم دوم از عرفی شدن، سکولاریسم است که عبارت است از «افتراق ساختاری میان ساخت سیاسی، از نهاد دین و به عبارت دیگر، عرفی شدن به این معناست که نهاد دین که دارای کارکردهای گوناگونی بوده به علت پیچیده شدن مناسبات زندگی اجتماعی و تخصیص نقش‌ها همچون سایر نهادها متمرکز شده و وظایف خود را واگذار می‌کند».
Powered by TayaCMS