دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)

توضیح:

«در فضیلت بوی خوش و آداب آن»

در احادیث معتبره وارد شده که استعمال عطر و بوی خوش از جمله اخلاق پسندیده پیغمبران است.

از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت شده است که:

«هر که در هر روز بوی خوش استعمال نماید، تا شب عقلش با او باشد.»

و نیز از آن حضرت نقل شده است که:

«بوی خوش دل را قوی می‌کند و قوت جماع را می‌افزاید»

و در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که:

«سزاوار نیست مرد را که ترک کند بوی خوش را در هر روز، اگر قادر نباشد یک روز در میان و اگر قادر نباشد در هر جمعه و این را البته ترک نکند.»

و از حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل شده است که:

«بوی خوش بر شارب ( سبیل) مالیدن از اخلاق پیغمبران است و گرامی داشتن ملائکه است که اعمال آدمی را می‌نویسند به سبب آنکه ایشان را خوش می‌آید.»

و فرمود:

«نماز کسی که خوشبو باشد، بهتر است از هفتاد نماز که بی‌بوی خوش باشد.»

و فرمود:

«سه چیز است که خدا به پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) آن را داده: بوی خوش، زنان و مسواک.»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«لازم است بر بالغی که هر جمعه شارب و ناخن بگیرد و اندکی از بوی خوش استعمال نماید. و اگر برای حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه بوی خوش موجود نبود، رو پاک بعضی از زنان را می‌طلبید که بوی خوش داشت و تر می‌کرد و بر روی مبارک می‌مالید.»

و در حدیث دیگر نقل شده است که حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) بر موضعی که سجده می‌فرمود، بعد از آن می‌شناختند آن موضع را از بوی خوش آن حضرت.

و حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) می‌فرمودند:

«جبرئیل مرا گفت که یک روز در میان، خود را خوشبو کن و در روز جمعه البته ترک مکن.»

و می‌فرمود:

«در روز جمعه البته خود را خوشبو کنید؛ اگر چه از بوی خوش زنان باشد.»

و روزی "عثمان بن مظعون" به خدمت آن جناب عرضه کرد که" می‌خواهم بوی خوش و چیزی چند از لذتها را ترک کنم!

حضرت فرمود:

«ترک بوی خوش مکنید که ملائکه بوی خوش مؤمن را می‌‌بویند و در هر جمعه البته ترک مکن»

و فرمود:

«هر چه صرف نمائی در بوی خوش اسراف نیست»

و در حدیث آمده است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) زر در بوی خوش زیاده از طعام صرف می‌کردند.

و فرمود:

«بوی خوش زنان باید که رنگش ظاهر و بویش مخفی باشد؛ و بوی خوش مردان باید که بویش ظاهر و رنگش مخفی باشد»

و از حضرت امام موسی (علیه السلام) روایت شده است که:

«ناخن بگیرید در روز سه‌شنبه و حمام بروید در روز چهارشنبه و حجامت بکنید در روز پنجشنبه و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو کنید، در روز جمعه»

و حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود:

«باید زن مسلمان پیوسته برای شوهر، خود را خوشبو کند.»

و از حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) روایت شده است که:

«در حضرت پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) سه خصلت بود که در دیگری نبود:

اول: آن حضرت را سایه نبود؛

دوم: در هیچ راهی نمی‌گذشت، مگر آنکه دو یا سه روز بعد که کسی از آن راه می‌گذشت، می‌دانست که آن جناب از آن راه عبور نموده‌اند؛ از بوی خوشی که در آن راه مانده بود؛

سوم: به هر سنگ و درختی که می‌گذشتند، آن جناب را سجده می‌کردند»

و از حضرت رسول(صلی الله علیه وآله وسلم) روایت شده است که:

«هر زنی که بوی خوش کند و از خانه بیرون آید، پیوسته لعنت الهی بر او باشد تا به خانه برگردد.»

    منبع: حلیة المتقین، ص109- 108

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

در تاریخ علم می‌توان انفکاک‌های مختلف از فلسفه و ظهور رشته‌های علمی مجزا را ملاحظه کرد. ولی هریک از این رشته‌ها که بر فلسفه مبتنی هستند،
نسبت عقلانیت و دین

نسبت عقلانیت و دین

«عقل» و «عقلانیت» در طول تاریخ بشر وجوه گوناگونی داشته و در پیدایی، رشد و شکوفایی تمدن‌های بشری نقش بسزایی ایفا کرده به‌ طوری که بدون آن، تمدن‌سازی غیرممکن بوده است.
از دین گریزی تا دین ستیزی!

از دین گریزی تا دین ستیزی!

سکولاریسم‌ ‌که به مفهوم عرفی شدن و مستلزم جدا انگاری دین از سیاست و دنیاست از آنجا شروع شد که اندیشه وران غربی دریافتند که مسیحیت توانایی آن را ندارد در همه عرصه‌های زندگی انسان ایفای نقش نماید و بر این اساس، حوزه دین صرفاً باید محدود به زندگی فردی انسان و رابطه او با خدا باشد.
عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

مفهوم دوم از عرفی شدن، سکولاریسم است که عبارت است از «افتراق ساختاری میان ساخت سیاسی، از نهاد دین و به عبارت دیگر، عرفی شدن به این معناست که نهاد دین که دارای کارکردهای گوناگونی بوده به علت پیچیده شدن مناسبات زندگی اجتماعی و تخصیص نقش‌ها همچون سایر نهادها متمرکز شده و وظایف خود را واگذار می‌کند».
Powered by TayaCMS