دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ظلم خدا به غیر مومن!‌

شبهه هشتم: چرا در پاداش کارهای خیر در آخرت، ایمان شرط شده است؟ چرا کارهای خیر از غیرمومنین پذیرفته نیست؟
ظلم خدا به غیر مومن!‌
ظلم خدا به غیر مومن!‌
نویسنده: محمد مهدی تبریزی

شبهه هشتم: چرا در پاداش کارهای خیر در آخرت، ایمان شرط شده است؟ چرا کارهای خیر از غیرمومنین پذیرفته نیست؟

پاسخ: خداوند یقینا عمل صالح را بی پاداش نخواهد گذاشت اما مهم این است که بدانیم عمل صالح که مورد قبول خدا واقع می‌شود چیست؟ معمولاً در نگاه ظاهر بینانه‌ای که ما داریم حسن فعلی کار را برای صالح و خوب بودن آن کافی می‌دانیم اما در نگاه قرآن عمل صالح، عملی است که هم برخوردار از حسن فعلی و هم حسن فاعلی باشد. ‌

در نگاه قرآن و روایات، روح و مغز عمل، همان نیت و انگیزه‌ای است که در درون شخص فاعل تحقق پیدا می‌کند. عملی که به انگیزه شهرت، شهوت، ریا و یا فریب مردم صورت گیرد در نگاه قرآن عمل صالح نیست هرچند دارای حسن فعلی بالایی هم باشد. ممکن است عملی در نگاه ما کوهی جلوه کند اما در نگاه خدا به اندازه کاهی ارزش نداشته باشد. به عکس ممکن است عملی در نگاه ظاهر بینانه ما کاه جلوه کند اما در نگاه خدا کوه به حساب آید. شرط ایمان در قبولی اعمال خیر برای تامین حسن فاعلی است. کسی که به خدا عقیده ندارد نمی‌تواند عمل خود را به قصد قرب و رضای الهی انجام دهد قهرا از حد نصاب مورد نظر شرع جهت قبولی برخوردار نیست. (عباس نیکزاد، مجله رواق اندیشه، آذر 1382، شماره 24)

به تعبیر دیگر کسی که کاری را برای خدا انجام نداده باشد بلکه به قصدی انجام داده باشد که نهایتا برگشت آن به دنیا و شئون دنیوی است، قهرا عمل او بالانمی‌رود و عروج و صعود نخواهد داشت و نمی‌تواند مزد کار خود را مطالبه کند. (ما عندکم ینفد و ما عند الله باق).(سوره نحل، آیه 96)

به تعبیر استاد شهید مطهری: «شرط اینکه یک عمل، وجهه ملکوتی خوب و »علّیینی« پیدا کند این است که با توجه به خدا و برای صعود به ملکوت خدا انجام گیرد، اگر کسی معتقد به قیامت نباشد و توجه به خدا نداشته باشد، عمل او وجهه ملکوتی نخواهد داشت و به تعبیر دیگر صعود به »علّیین« نخواهد کرد. تا عملی از راه نیت و از راه عقیده و ایمان، نورانیت و صفا پیدا نکند به ملکوت علیا نمی‌رسد. عملی به ملکوت علیا می‌رسد که روح داشته باشد. روح عمل همان بهره اخروی و ملکوتی اوست. قرآن می‌فرماید: »الیه یصعد الکلم الطیب و العمل الصالح یرفعه...« اگر به ما بگویند که فلان کس از جاده شمال تهران خارج شد و در جهت شمال چند روز به سفر خود ادامه داد هرگز توقع نداریم که چنین کسی به قم و اصفهان و شیراز برسد... محال است کسی به سوی ترکستان برود ولی به کعبه برسد...»( مرتضی مطهری، پیشین، ص 304)

مقاله

نویسنده محمد مهدی تبریزی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

در تاریخ علم می‌توان انفکاک‌های مختلف از فلسفه و ظهور رشته‌های علمی مجزا را ملاحظه کرد. ولی هریک از این رشته‌ها که بر فلسفه مبتنی هستند،
نسبت عقلانیت و دین

نسبت عقلانیت و دین

«عقل» و «عقلانیت» در طول تاریخ بشر وجوه گوناگونی داشته و در پیدایی، رشد و شکوفایی تمدن‌های بشری نقش بسزایی ایفا کرده به‌ طوری که بدون آن، تمدن‌سازی غیرممکن بوده است.
از دین گریزی تا دین ستیزی!

از دین گریزی تا دین ستیزی!

سکولاریسم‌ ‌که به مفهوم عرفی شدن و مستلزم جدا انگاری دین از سیاست و دنیاست از آنجا شروع شد که اندیشه وران غربی دریافتند که مسیحیت توانایی آن را ندارد در همه عرصه‌های زندگی انسان ایفای نقش نماید و بر این اساس، حوزه دین صرفاً باید محدود به زندگی فردی انسان و رابطه او با خدا باشد.
عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

مفهوم دوم از عرفی شدن، سکولاریسم است که عبارت است از «افتراق ساختاری میان ساخت سیاسی، از نهاد دین و به عبارت دیگر، عرفی شدن به این معناست که نهاد دین که دارای کارکردهای گوناگونی بوده به علت پیچیده شدن مناسبات زندگی اجتماعی و تخصیص نقش‌ها همچون سایر نهادها متمرکز شده و وظایف خود را واگذار می‌کند».
Powered by TayaCMS