دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرمود: «روزی تضمین شده [از طرف خدا] ترا از کار واجب باز ندارد»(تحف العقول، ص 489)
عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»
عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ:

«لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

(تحف العقول، ص 489)

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرمود:

«روزی تضمین شده [از طرف خدا] ترا از کار واجب باز ندارد»

توضیح:

«رزق و روزی در سایه سعی و کوشش»

گرچه خداوند در نظام حکیمانه آفرینش، ارزاق مردم را تضمین کرده است، ولی مبادا اندیشه ضمانت خداوند رازق، انسان را مشغول سازد و در نتیجه از انجام فریضه کار و کوشش باز بماند. از دیدگاه اسلام، در پی روزی حلال رفتن و تلاش و کوشش در این راه از عبادات بزرگ و نوعی جهاد شمرده شده است.

بعضی از افراد سست و بی‌‌حال با اتکا به تعبیراتی همانند:

«و ما من دابة الا علی الله رزقها»

( سوره هود آیه 6)

‌‌ «‌هیچ جنبنده‌ای در روی زمین نیست، مگر این که روزی او بر خداست»

‌یا روایاتی که روزی را مقدر و معین می‌داند، چنین‌ ‌می‌اندیشند که لزومی ندارد انسان برای تهیه معاش، زیاد تلاش کند، چرا که روزی‌ ‌مقدر است و به هر حال به انسان می‌رسد، و هیچ دهان بازی بدون روزی‌ ‌نمی‌ماند!‌ این چنین افراد نادان که شناختشان درباره دین و مذهب‌ ‌فوق العاده سست و ضعیف است، بهانه به دست دشمنان می‌دهند، که مذهب عاملی است، برای‌ ‌تخدیر و رکود اقتصادی و خاموش کردن فعالیت‌های مثبت زندگی، و تن در دادن به انواع‌ ‌محرومیت‌ها، به عذر این که اگر فلان موهبت نصیب من نشده حتما روزی من نبوده؛ اگر‌‌ ‌روزی من بود، بدون چون و چرا به من می‌رسید و این فرصت خوبی به دست استثمارگران‌ ‌می‌دهد که هر چه بیشتر خلقهای محروم را بدوشند و آنها را از ابتدایی‌ترین وسایل‌ ‌زندگی مرحوم سازند. در حالی که مختصر آشنایی به قرآن و احادیث اسلامی برای پی بردن‌ ‌به این حقیقت کافی است که اسلام پایه هر گونه بهره گیری مادی و معنوی انسان را سعی‌ ‌و کوشش می‌شمرد؛ تا آن جا که در جمله شعارگونه قرآنی:

«لیس للانسان الا‌ ‌ما سعی»

(سوره نجم، آیه 39)

نیست بر انسان مگر [آن چیزی که در سایه] سعی و کوشش [به دست می آورد]

‌بهره انسان را‌ ‌منحصرا در کوشش و کارش قرار می‌دهد.‌ پیشوایان اسلام برای این که سرمشقی به دیگران بدهند، در بسیاری‌ ‌از مواقع کار می کردند، کارهایی سخت و توانفرسا.‌‌ پیامبران پیشین نیز از این قانون مستثنا نبودند، از چوپانی‌ ‌گرفته، تا خیاطی و زره بافی و کشاورزی ابا نداشتند. اگر مفهوم تضمین روزی از طرف‌ ‌خدا، نشستن در خانه و انتظار رسیدن روزی باشد، نباید پیامبران و امامان که از همه‌ ‌آشناتر به مفاهیم دینی هستند، این همه برای روزی تلاش کنند.‌‌ بنابراین ما هم می‌گوییم: روزی هر کس مقدر و ثابت است، ولی‌‌ ‌در عین حال مشروط به تلاش و کوشش؛ و هرگاه این شرط حاصل نشود، مشروط نیز از میان‌‌ ‌خواهد رفت.

    منبع: (روزنامه رسالت، شنبه2شهریور1387، خبر شماره201036 ، بخشی از فرمایشات آیت الله العظمی مکارم شیرازی)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

در تاریخ علم می‌توان انفکاک‌های مختلف از فلسفه و ظهور رشته‌های علمی مجزا را ملاحظه کرد. ولی هریک از این رشته‌ها که بر فلسفه مبتنی هستند،
نسبت عقلانیت و دین

نسبت عقلانیت و دین

«عقل» و «عقلانیت» در طول تاریخ بشر وجوه گوناگونی داشته و در پیدایی، رشد و شکوفایی تمدن‌های بشری نقش بسزایی ایفا کرده به‌ طوری که بدون آن، تمدن‌سازی غیرممکن بوده است.
از دین گریزی تا دین ستیزی!

از دین گریزی تا دین ستیزی!

سکولاریسم‌ ‌که به مفهوم عرفی شدن و مستلزم جدا انگاری دین از سیاست و دنیاست از آنجا شروع شد که اندیشه وران غربی دریافتند که مسیحیت توانایی آن را ندارد در همه عرصه‌های زندگی انسان ایفای نقش نماید و بر این اساس، حوزه دین صرفاً باید محدود به زندگی فردی انسان و رابطه او با خدا باشد.
عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

مفهوم دوم از عرفی شدن، سکولاریسم است که عبارت است از «افتراق ساختاری میان ساخت سیاسی، از نهاد دین و به عبارت دیگر، عرفی شدن به این معناست که نهاد دین که دارای کارکردهای گوناگونی بوده به علت پیچیده شدن مناسبات زندگی اجتماعی و تخصیص نقش‌ها همچون سایر نهادها متمرکز شده و وظایف خود را واگذار می‌کند».
Powered by TayaCMS