دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

وقت نماز

هنگامی که وقت نماز فرا رسید ، خود را آماده کن که آن ، وعده گاهی است که خداوند متعال برای تو قرار داده است تا به خدمت او قیام کنی.بنابراین باید در قلبت سرور و بر چهره‌ات بهجت و شادمانی به هنگام نماز آشکار شود. برای آنکه دخول در نماز ، عالمی برای قرب و نزدیکی تو، و وسیله ای برای رستگاری تو است.
وقت نماز
وقت نماز

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

شهیدثانی دراین باره می گوید:

هنگامی که وقت نماز فرا رسید ، خود را آماده کن که آن ، وعده گاهی است که خداوند متعال برای تو قرار داده است تا به خدمت او قیام کنی.بنابراین باید در قلبت سرور و بر چهره‌ات بهجت و شادمانی به هنگام نماز آشکار شود. برای آنکه دخول در نماز ، عالمی برای قرب و نزدیکی تو، و وسیله ای برای رستگاری تو است. با طهارت ونظافت خویش و پوشش لباسی نیکو برای مناجات با خدا آماده شو ، همانگونه که هنگام قدم گذاشتن به دربار پادشاهی خود را آماده می کنی و باسنگینی و آرامش و ترس و امید، با خداوند برخورد کن وعظمت و جلال خدا و بی ارزشی و کوچکی خود را در مقابل وی حاضر ببین . برخی از زنان پیامبر گفتند :«با رسول خدا( صلوات الله علیه وآله) در حال گفتگو بودیم ولی چون زمان نماز فرا رسید از شدت اشتغال به خدا و غفلت از هر چیز ، گویا که او ما را نمی شناسد و ما هم او را نمی شناسیم ، به عبادت مشغول می شد. »[1]

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) هنگامی که وقت نماز می رسید، به عجله مشغول عبادت می شد و برخود می لرزید . به او گفته شد: «یا امیرالمؤمنین ، چه شده است که این گونه بر خود می لرزی؟!

حضرت علی علیه السلام فرمودند :

«زمانی است که خداوند بر آسمانها و زمین و کوهها امانت خویش را عرضه کرد وهمه از قبول آن امانت سر باز زدندند . این زمان فرا رسیده است»[2]

حضرت سجاد علیه السلام نیز هنگامی که وضو می گرفتند ،‌رنگشان (ازشدت خوف خدا ) زرد می شد.[3]

منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج) صفحه 135  

    پی نوشت:
  • [1].عدة الداعی ، آخر فصل اول ، باب چهارم ،‌صفحه 109
  • [2].مستدرک الوسائل جلد 1 صفحه 266
  • [3].علل الشرایع،‌شیخ صدوق ،‌صفحه 88

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

پیوند ناگسستنی علم و فلسفه‌

در تاریخ علم می‌توان انفکاک‌های مختلف از فلسفه و ظهور رشته‌های علمی مجزا را ملاحظه کرد. ولی هریک از این رشته‌ها که بر فلسفه مبتنی هستند،
نسبت عقلانیت و دین

نسبت عقلانیت و دین

«عقل» و «عقلانیت» در طول تاریخ بشر وجوه گوناگونی داشته و در پیدایی، رشد و شکوفایی تمدن‌های بشری نقش بسزایی ایفا کرده به‌ طوری که بدون آن، تمدن‌سازی غیرممکن بوده است.
از دین گریزی تا دین ستیزی!

از دین گریزی تا دین ستیزی!

سکولاریسم‌ ‌که به مفهوم عرفی شدن و مستلزم جدا انگاری دین از سیاست و دنیاست از آنجا شروع شد که اندیشه وران غربی دریافتند که مسیحیت توانایی آن را ندارد در همه عرصه‌های زندگی انسان ایفای نقش نماید و بر این اساس، حوزه دین صرفاً باید محدود به زندگی فردی انسان و رابطه او با خدا باشد.
عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

عقلانیت مسیحی زایده عرفیت سکولار

مفهوم دوم از عرفی شدن، سکولاریسم است که عبارت است از «افتراق ساختاری میان ساخت سیاسی، از نهاد دین و به عبارت دیگر، عرفی شدن به این معناست که نهاد دین که دارای کارکردهای گوناگونی بوده به علت پیچیده شدن مناسبات زندگی اجتماعی و تخصیص نقش‌ها همچون سایر نهادها متمرکز شده و وظایف خود را واگذار می‌کند».
Powered by TayaCMS