29 دی 1395, 8:16
از ابراهيم بن عباس نقل شده است که گفت: من هرگز نديدم و نشنيدم که ابوالحسن علي بن موسي الرضا(ع) به کسي از روي ظلم و جفا کلام بدي بگويد و درشتي کند، نديدم سخن کسي را قبل از آنکه گفتارش تمام شود قطع نمايد.
در رفع نيازمندي هاي مردم در صورتي که قدرت و توانايي داشت، حاجت کسي را رد نمیکرد.
هيچ گاه نديدم در حضور اشخاص و يا در مجالس پاهاي خود را دراز کند، نديدم در جايي که همنشينان ايشان تکيه گاهي نداشتند، به چيزي تکيه دهد. هيچ وقت نشنيدم به خدمتکاران و اطرافيان خود حرف بد بزند و دشنام دهد.
آن حضرت شب ها کم مي خوابيد و صبح ها بسيار سحرخيز بود. بيشتر شب ها تا صبح بيداري مي کشيد و به عبادت مي پرداخت. بسيار روزه مي گرفت، و روزه سه روز در هر ماه را حتما انجام مي داد و مي فرمود: هر کس در هر ماه سه روز روزه بگيرد، مثل اين است که همه سال و تمام عمر را روزه گرفته باشد. (1)
روزنامه كيهان، شماره 21142 به تاريخ 5/6/94، صفحه 6 (معارف)
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان