دعا

قال علی (ع): «إِدفعُوا أمواجَ البَلاءِ بالدّعاءِ» (نهج البلاغه ، حکمت 146)

خداوند در قرآن می‌فرماید :

« أُدعُونِی أستَجِب لکُم »[1]

بخوانید مرا تا دعای شما را اجابت کنم.

یکی از مباحث عمده در دعا، استجابت دعا است. گاهی خواسته انسان در دعا، مستجاب می‌شود و گاهی به شکل دیگری به اجابت می‌رسد. بنابراین می‌توان گفت: به یک معنی همه دعاها به درجه و مرتبه اجابت الهی می‌رسند. البته اگر دعا باشد و شرایط دعا را داشته باشد مثلا اگر با حضور قلب و با معرفت و با قصد قربت باشد هرگز بدون اجابت نخواهد بود. بنابراین اگر دعایی به صورت صحیح انجام شود، بدون اجابت نیست و به یک معنی همه دعاها مستجاب می‌گردند.[2]

امام صادق (ع) می‌فرمایند :

«إحفِظ آدابَ الدّعا و أُنظُر مَن تَدعُوا و کیف تَدعُوا و لماذا تَدعُوا ... فإن لم تأتِ بشرطِ الدّعا فلا تَنتَظِر الاِجابهَ[3]»

آداب دعا را به جا آور و ببین چه کسی را می‌خوانی و چگونه می‌خوانی و برای چه می‌خوانی ...پس اگر شرط دعا را بجا نیاوری منتظر استجابت نباش.

در روایات وارد شده که اگر دعا با شرایط و ویژگی‌های آن خوانده شود سه اثر بر آن مترتب است:

1- یا به زودی آنچه را خواسته‌ای به تو میدهد.

2- و یا برای آخرت تو بیشتر از آنچه خواستی ذخیره می‌کند.

3- و یا بلائی را از تو دفع می‌کند که اگر به تو می‌رسید تو را هلاک می‌کرد.[4]

بنابراین اگر دعا همراه با رعایت شرایطش باشد، هیچ گاه بی‌جواب نمی‌ماند و لازم است انسان در آسایش و گرفتاری‌ها و بلاها همواره به یاد خدا باشد و دست نیاز خویش را به سوی او دراز کند.

[1] - غافر / 60
[2] - مصباح یزدی ، محمد تقی ، پند جاوید ، قم ، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ، چاپ اول ، 1379هش ، ج 1، ص270
[3] - علامه مجلسی ، بحار الانوار، بیروت، موسسه الوفاء، 1404هق ، ج 90 ، ص322 ، باب 17 آداب الدعا
[4] - شبّر ، عبد الله ، اخلاق ، ترجمه محمد رضا جباران، قم ، انتشارات هجرت ،چاپ پنجم ،1379هش ، ص104