دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آراستگی ظاهر

خداوند با جمال است و زیبایی را دوست دارد و من به‌خاطر پروردگارم آراسته می‌شوم. (بحار‌الانوار، ج83، ص175)
آراستگی ظاهر
آراستگی ظاهر

آراستگی ظاهر

امام حسن مجتبی(ع) می‌فرماید: انَّ اللَّهَ جَمیلٌ یُحِبُّ الْجَمالَ فَاتَجَمَّلُ لِرَبّی

طبیعت آدمی به زیبایی تمایل دارد و از پلیدی و رجس به‌دور است. انسان که فطرتش با خوبی‌ها مزین شده است، زیبایی ظاهر را مصداقی از این خوبی‌ها می‌داند و دین اسلام که در تمامی جهات به اوج معنویت انسان می‌اندیشد، جنبه مادی و ظاهری او را نیز رها نکرده و آن‌را به‌سان پلی به‌سمت زیبایی باطن می‌انگارد. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید:

«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَۀَ اللَّهِ الَّتى‌ اخْرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ ...»[1]

بگو چه کسى زینت‌هاى الهى را که براى بندگان خود آفریده و روزی‌هاى پاکیزه را حرام کرده است؟

علاوه‌بر تأکید به پیرایش باطن در اعمال و اقوال معصومین، آراستگی ظاهر نیز موج می‌زند‌، در موارد بسیاری به‌ما رسیده است که آخرین پیام‌آور وحی، لباس پاکیزه به تن می‌کرد، بوی خوش استعمال می‌نمود و موها را شانه می‌کرد. ایشان در عبارتی گهربار فرمودند:

«انَّ اللَّهَ یُحِبُّ اذا انْعَمَ عَلى‌ عَبْدٍ انْ یَرى‌ اثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَیْهِ»[2]

همانا خداوند -وقتى نعمتى به بنده‌اى داد- دوست دارد اثر نعمتش را بر او ببیند.

بعد از ایشان ائمه معصومین این خصلت زیبا را به ارث برده و به آن، اهتمام داشتند. در بیان حضرت صادق(ع) آمده است که:

«انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یُحِبُّ الْجَمالَ وَالتَّجَمُّلَ وَ یُبْغِضُ الْبُؤْسَ وَالتَّباؤُسَ»[3]

همانا خداوند، زیبایى و آراستگى را مى‌پسندد و از فقر و فقرنمایى بدش مى‌آید.

البته باید آراستگی، علاوه‌بر جلوه نمودن در امور شخصی، در زندگی اجتماعی نیز جلوه نماید که این امر، موجب آرامش معنوی در بین همه مردم خواهد شد. کسانی‌که در عمل به آراستگی شهر خود اهمیت نمی‌دهند، در اعتقاد قائل به رعایت آن هستند، پس بهتر این‌که اعتقاد و عمل، هردو در موازات یکدیگر به زندگی انسان طراوت بخشد.

بیان شاخص

از آنجایی‌که عرف شخصی و اجتماعی مردم در بین ملل و ادیان متفاوت است، نمی‌توان معیار یکسان برای همه آنها ارائه داد؛ اما حضرت امیر(ع) در کلام نورانی خویش شاخصه‌ای را معرفی می‌نماید که براساس آن می‌توان میزان دوری و نزدیکی خویش به اهل بیت را در آن سنجید. ایشان بهترین الگوى تجمّل را چنین معرفى مى‌کند:

«انَّ احْسَنَ الزِّىِّ ما خَلَطَکَ بِالنَّاسِ وَ جَمَّلَکَ بَیْنَهمْ وَ کَفَّ الْسِنَتَهُمْ عَنْکَ»[4]

همانا نیکوترین شکل زندگى آن است که شما را به مردم نزدیک کند و در میان آنان جمالتان بخشد و زبان آنان را نیز از [گفتگو درباره‌] شما بازدارد.

در این قول، امام سه شاخص برای زندگی آراسته، اما معتدل بیان می‌کنند.

1. زندگی آدمی در این عالم، باید به‌گونه‌ای باشد که فرد را هرچه بیشتر به مردم نزدیک کند، نه این‌که هر روز وی را از طبقه معمول مردم دور و به‌عبارتی وی را تافته‌ی جدا بافته نماید.

2. وضعیت ظاهری فرد و زندگی اجتماعی او خوش‌نما باشد.

3. نباید این آراستگی رو به افراط رود و او را انگشت‌نمای خلق نماید و به اصطلاح، به روی زبان‌ها افتد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

چگونه در مهمانی‌ها رفتار کنیم؟

رعایت آداب مهمانی می‌تواند روابط برادرانه میان مۆمنان را مستحکم‌تر ساخته و در رشد تعالی اجتماع تأثیر بسزایی داشته باشد.
No image

نقش ابراز علاقه و معاشرت درست در اسلام

نسان علاقه دارد كه مورد علاقه و محبت دیگران باشد. اگر آن‏ دوستداران، محبت‏خود را آشكار كنند، محبوب هم به محبان‏ علاقه‏ مند مى‏ شود و این محبت دو جانبه، زندگیها را از صفا و صمیمیت‏ بیشترى برخوردار مى‏سازد. ما اگر بدانیم كه خدا دوستمان دارد، ما هم‏خدا را بیشتر دوست‏خواهیم داشت. اگر بدانیم و بفهمیم كه رسول‏ خدا(ص) و اهل بیت(ع) به ما شیعیان عنایت و محبت دارند و این ‏علاقه را بارها نشان داده و اظهار كرده‏اند، محبت عترت در دل ما بیشترخواهد شد.
No image

اخلاق معاشرت اجتماعی، نمونه ای از سبک زندگی اسلامی

نمونه های بسیاری از سیره ی ائمه ی معصوم علیهم السلام درباره ی تشویق و تحریض مؤمنان به دوستی و برادری با هم، ایجاد پیوند برادری و دوستی بین آنها، اصلاح اختلافات و رفع کدورت ها گزارش شده است.
No image

اخلاق معاشرت و ارتباط با خویشاوندان در اسلام

سنّتِ «صله رحم»، از نیکوترین برنامه های دینی در حیطه معاشرت است. گرچه شکل نوین زندگی و مشغله های زندگیهای امروزی، گاهی فرصت این برنامه را از انسانها گرفته است، ولی حفظ ارزشهای دینی و سنّتهای سودمند و ریشه دار دینی، از عوامل تحکیم رابطه ها در خانواده ها است. بویژه در مناسبتهای ملّی، در اعیاد و وفیات و آغاز سال جدید، فرصت طبیعی و مناسبی برای عمل به این «سنّت دینی» است.
No image

تحلیل یافته‌های الگوی دینی رفتارها در خانواده و نقش رسانه ملی

آنچه از امور فطری در بحث تربیت مورد نظر است و مبنای تربیت مطرح می‌شود، امور فطری در زمینه خواست‌ها و گرایش‌هاست. البته باید توجه داشت آن دسته از خواست‌های فطری مبنای تربیت قرار می‌گیرد که ویژه انسان است و امتیاز او بر حیوان به شمار می‌آید، نه آن بخش از خواست‌ها و گرایش‌ها که میان هر دو مشترک است؛ زیرا در این بخش، انسان مانند حیوان برای شکوفاسازی نیازی به تربیت ندارد.
Powered by TayaCMS