تجربه اشتباه

تجربه اشتباه محمد امین تولى شک نکنید در درستى جمله بالا. البته این جمله براى من - که تازه شروع به نوشتن کردم- و حتى بزرگتر از من نیز مى‌خورد. چون قرار نیست هر کسى هر کارى مى‌کند درست باشد اگر این طور بود که هیچ لامپى اختراع نمى‌شد چون صد و چند بار اشتباه کرد و الان ما در تاریکى به سر مى‌بریم. این جمله نیز براى کسانى که این حرف را قبول ندارند مى‌گویم که خود آقا گفت: “دانشجو باید تحلیل سیاسى کند هر چند اشتباه” و جمله دیگرى نیز شهید مطهرى دارد که مربوط به انتخابات است که مى‌گوید: “ملت‌ها باید اشتباه کنند تا راه درست را پیدا کنند” (البته قریب به این مضمون.) اینکه مى‌بینیم نویسندگان، شعرا، دانشمندان، فیلسوفان بزرگى وجود دارد این طور نبوده که این افراد کسانى باشند که هر کارى که از اول کرده‌اند درست است چون این فرد کسى نیست جز ائمه معصومین و ما نیز معصوم نیستیم. پس اگر مى‌خواهى هر کارى کنى شروع کن، البته ببخشید، اشتباه کن تا شروع کنى و اشتباه کن تا بزرگ شوى و اشتباه کن تا درست شوی. اصلا اگر خواسته باشیم پا را فراتر نهیم به اینجا مى‌رسیم که خداوند توبه را براى که و براى چه قرار داده. مسلما کسى کار دست مى‌کند یعنى همیشه کارهایش درست مى‌باشد نیست بلکه براى امثال من مى‌باشد که اولین اشتباه خود را کردم و دارم مى‌نویسم ولى بعد توبه مى‌کنم و سعى مى‌کنم دیگر اشتباه ننویسم ولى چه باک چون راه گریزى نیست براى شروع، جز اشتباه کردن. حالا یک پیشنهاد مى‌دهم براى همه و اول به خودم و آن این که از این لحظه به بعد بیاییم به جاى واژه شروع واژه باسما و جرات دهنده اشتباه را جایگزین کنیم چون شروع بى‌اشتباه نمى‌شود. حال براى مصون ماندن از اشتباه یک راه وجود دارد و آن راه نیز از زبان حضرت امیر گفته شده: “من استقبل وجوه الاراء عرف مواقع الخطا” هر کس از آراى گوناگون استقبال کند صحیح را از خطا خوب بشناسد. نهج‌البلاغه حکمت 173

روزنامه رسالت