دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تحصیل دانش و تعلیم آن

«آن که فقیهی را گرامی بدارد، خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او راضی است و هر که فقیهی را اهانت کند و سبکش شمارد خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او خشمگین است»
تحصیل دانش و تعلیم آن
تحصیل دانش و تعلیم آن

موضوع: تحصیل دانش و تعلیم آن

نگارنده: علامه حلّی

مخاطب: فرزند معظم له، محمد فخرالمحققین

بر تو باد به «بزرگ داشتن فقهاء و احترام علما» در این باره رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:

«آن که فقیهی را گرامی بدارد، خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او راضی است و هر که فقیهی را اهانت کند و سبکش شمارد خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او خشمگین است».

نگاه به چهره عالم و در خانه او نشست و برخاست با او، عبادت شمرده شده است. و بر تو باد ژرف اندیشی و تفقه در دین و تلاش در جهت افزودن علم و دانش خود. چه امیرالمومنین(ع) به فرزندش فرمود:

«تَفقَّهْ فی الدینِ فأنّ الفُقَهاء وَرَثَةُ الأنبیاءِ ... و اعْلَم اَعْلَم اَنََّ طالبَ العِلمِ یستغفِرُ‌ لهُ مَن فی السماواتِ و الأرضِ حتّی الطیرُ فی جوِّ السماءِ و الحوتُ فی البَحرِ و اَنَّ الملائکةَ لَتَضَعُ أجِنَحتَها لِطالبِ العلمِ رِضاً به»[1]

«در دین ژرف بینیدش و فقیه شو، چون فقیهان جانشین پیامبرانند. برای طالب علم، هر آنچه در آسمان و زمین است طلب بخشش می‌کنند حتی مرغ‌ها در هوا و ماهی‌ها در دریا. و فرشتگان با خرسندی بال‌های خود را برای طالب علم پهن می‌کنند»

مبادا که دانش خویش راکتمان کنی و بر روی نیازداران نگشایی، که خدای تعالی می‌فرماید:

«إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَیِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتَابِ أُولَـئِکَ یَلعَنُهُمُ اللّهُ وَیَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ» (بقره/159)

«کسانی که نشانه‌های روش و رهنمودی را که فرو فرستادیم، بعد از آنکه آن را برای مردم در کتاب توضیح داریم، نهفته می‌دارند، آنان را خدا لعنت می‌کند و لعنت کنندگان، لعنتشان می‌کنند».

و رسول خدا (ص)فرمود:

«هنگامی که بدعت‌ها پیدا شد، بر دانشمند است که دانش خود را آشکار سازد، پس آن که چنین نکند، لعنت خدا بر او باد».[2]

و نیز فرمود:

«حکمت را به نا اهلان ندمید که اگر دادید بر حکمت ستم کردید و از اهلش دریغ مدارید که به اهل حکمت ستم روا داشته‌اید»[3]. [4]

پیام‌ها و نکته‌ها:

1-سالک از آنچه که در سفر روحانی بهره برده است، دیگران را بی‌نصیب نمی‌گذارد. او حافظ دین الهی از کج‌روی‌ها و کج اندیشی‌هاست. مردم را به سوی صراط حق رهنمون است و آینه‌دار حضرت دوست.

2- آن که هوای معشوق در سر دارد، هر چه که او را به یاد معشوق اندازد و بویی از او آورد، را طالب است. فقیهی که دین الهی را پژوهیده است چونان پیراهن یوسف است.

  • [1]- من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 384.
  • [2]- اصول کافی، ج1، ص 54.
  • [3]- بحارالانوار، ج1، ص 140.
  • [4] - منبع نامه: مجله حوزه، شماره 12.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

چگونه در مهمانی‌ها رفتار کنیم؟

رعایت آداب مهمانی می‌تواند روابط برادرانه میان مۆمنان را مستحکم‌تر ساخته و در رشد تعالی اجتماع تأثیر بسزایی داشته باشد.
No image

نقش ابراز علاقه و معاشرت درست در اسلام

نسان علاقه دارد كه مورد علاقه و محبت دیگران باشد. اگر آن‏ دوستداران، محبت‏خود را آشكار كنند، محبوب هم به محبان‏ علاقه‏ مند مى‏ شود و این محبت دو جانبه، زندگیها را از صفا و صمیمیت‏ بیشترى برخوردار مى‏سازد. ما اگر بدانیم كه خدا دوستمان دارد، ما هم‏خدا را بیشتر دوست‏خواهیم داشت. اگر بدانیم و بفهمیم كه رسول‏ خدا(ص) و اهل بیت(ع) به ما شیعیان عنایت و محبت دارند و این ‏علاقه را بارها نشان داده و اظهار كرده‏اند، محبت عترت در دل ما بیشترخواهد شد.
No image

اخلاق معاشرت اجتماعی، نمونه ای از سبک زندگی اسلامی

نمونه های بسیاری از سیره ی ائمه ی معصوم علیهم السلام درباره ی تشویق و تحریض مؤمنان به دوستی و برادری با هم، ایجاد پیوند برادری و دوستی بین آنها، اصلاح اختلافات و رفع کدورت ها گزارش شده است.
No image

اخلاق معاشرت و ارتباط با خویشاوندان در اسلام

سنّتِ «صله رحم»، از نیکوترین برنامه های دینی در حیطه معاشرت است. گرچه شکل نوین زندگی و مشغله های زندگیهای امروزی، گاهی فرصت این برنامه را از انسانها گرفته است، ولی حفظ ارزشهای دینی و سنّتهای سودمند و ریشه دار دینی، از عوامل تحکیم رابطه ها در خانواده ها است. بویژه در مناسبتهای ملّی، در اعیاد و وفیات و آغاز سال جدید، فرصت طبیعی و مناسبی برای عمل به این «سنّت دینی» است.
No image

تحلیل یافته‌های الگوی دینی رفتارها در خانواده و نقش رسانه ملی

آنچه از امور فطری در بحث تربیت مورد نظر است و مبنای تربیت مطرح می‌شود، امور فطری در زمینه خواست‌ها و گرایش‌هاست. البته باید توجه داشت آن دسته از خواست‌های فطری مبنای تربیت قرار می‌گیرد که ویژه انسان است و امتیاز او بر حیوان به شمار می‌آید، نه آن بخش از خواست‌ها و گرایش‌ها که میان هر دو مشترک است؛ زیرا در این بخش، انسان مانند حیوان برای شکوفاسازی نیازی به تربیت ندارد.
Powered by TayaCMS