دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دستورالعمل هاى اخلاقى

No image
دستورالعمل هاى اخلاقى

دستورالعمل هاى اخلاقى

آیت الله سیّد ابوالحسن مولانا علاوه بر ارشاد عمومى مردم و عرضه معارف اهل بیت(علیهم السلام) با قلم و بیان، گاهى نیز به درخواست هاى مکرر جوانان مؤمن و متدین، پاسخ مثبت داده، دستورالعمل هاى خصوصى را به صورت مکتوب براى خودسازى و تهذیب نفس ـ که براى عموم نیز قابل استفاده بود ـ صادر مى کرد. آن فقیه وارسته، در یک دستورالعمل اخلاقى که به انیس الابرار فى وظائف الاخیار موسوم شد، بیست سفارش یه شرح ذیل براى جوانان جویاى حقیقت و سعادت بیان فرموده است:

1. ملازمت تقوا و پرهیزگارى و پیروى از اوامر خداوند و اجتناب از نواهى. 2. مداومت به نماز شب، به عنوان نیرومندترین وسیله توفیق و سعادت. 3. صله ذریّه علویه که از توصیه هاى ویژه علامه حلّى به فرزندش مى باشد. 4. تعظیم و احترام فقها و علماى دین. 5. دورى از غیبت کنندگان بندگان خدا، مخصوصاً غیبت سادات و علما، 6. صله رحم که موجب توفیق در انجام اعمال صالح، زیادى عمر و برکت در روزى است. 7. تلاوت قرآن، همراه با تدبر. 8. زیارت اهل قبور و تفکّر در احوال دیروز و امروز آنان. 9. تداوم در زیارت مشاهد مشرف انبیاى عظام و ائمه طاهرین و فرزندان آنان. 10. دستگیرى و احسان به ضعفا، مستمندان و یتیمان. 11. مداومت به زیارت عاشورا و دعاهاى معروف، مخصوصاً دعاى کمیل، توسل، زیارت جامعه کبیره و دعاهاى صحیفه سجادیه، مانند دعاى «یا من تحلّ به عقد المکاره... (دعاى هفتم). 12. پیمودن راه احتیاط در کارهاى حرام و شبهه ناک که طریق نجات است. 13. تلاوت قرآن و هدیه ثواب آن به ارواح مؤمنین بى وارث. 14. خواندن دعاى

«اللهم انى اسئلک بحق فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها و بالسرّ المستودع فیها ان تصلى على محمّد و آل محمّد و ان تفعل بى ما انت اهله و لاتفعل بى ما انا اهله»

که استاد و شیخ اجازه ما آیت الله مرعشى نجفى(رحمه الله)به سند خود از سیّد بن طاووس(رحمه الله)روایت کرده است. 15. تلاش براى حسن خلق و آراستن خویش به این خصلت نبوى. 16. محاسبه نفس در هر شبانه روزامام صادق(علیه السلام)عبدالله بن جندب فرمود: بر هر مسلمانى که به ولایت ما معرفت دارد، لازم است که در هر شب و روز اعمالش را بر خویشتن عرضه کند و خودش به حساب خود برسد. اگر در کارهاى خود خوبى دید، آن را افزایش دهد و اگر بدى دید، از آن استغفار نماید تا روز قیامت خوار نگردد. 17. ترس از نفرین مظلومان، خصوصاً یتیمان و عاجزان زیرا خداوند در مورد این گروه دل شکسته مسامحه روا نمى دارد. 18. مجالست و همنشینى با علما و مردمان صالح و شایسته و دورى گزیدن از بدان وجاهلان. 19. پرداخت حقوق واجب از خمس، زکات و غیره. 20. صبر و شکیبایى در مصایب و شداید و توکل بر خدا، قرآن در مورد آنان فرمود: (اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمة و اولئک هم المهتدون)[17]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

چگونه در مهمانی‌ها رفتار کنیم؟

رعایت آداب مهمانی می‌تواند روابط برادرانه میان مۆمنان را مستحکم‌تر ساخته و در رشد تعالی اجتماع تأثیر بسزایی داشته باشد.
No image

نقش ابراز علاقه و معاشرت درست در اسلام

نسان علاقه دارد كه مورد علاقه و محبت دیگران باشد. اگر آن‏ دوستداران، محبت‏خود را آشكار كنند، محبوب هم به محبان‏ علاقه‏ مند مى‏ شود و این محبت دو جانبه، زندگیها را از صفا و صمیمیت‏ بیشترى برخوردار مى‏سازد. ما اگر بدانیم كه خدا دوستمان دارد، ما هم‏خدا را بیشتر دوست‏خواهیم داشت. اگر بدانیم و بفهمیم كه رسول‏ خدا(ص) و اهل بیت(ع) به ما شیعیان عنایت و محبت دارند و این ‏علاقه را بارها نشان داده و اظهار كرده‏اند، محبت عترت در دل ما بیشترخواهد شد.
No image

اخلاق معاشرت اجتماعی، نمونه ای از سبک زندگی اسلامی

نمونه های بسیاری از سیره ی ائمه ی معصوم علیهم السلام درباره ی تشویق و تحریض مؤمنان به دوستی و برادری با هم، ایجاد پیوند برادری و دوستی بین آنها، اصلاح اختلافات و رفع کدورت ها گزارش شده است.
No image

اخلاق معاشرت و ارتباط با خویشاوندان در اسلام

سنّتِ «صله رحم»، از نیکوترین برنامه های دینی در حیطه معاشرت است. گرچه شکل نوین زندگی و مشغله های زندگیهای امروزی، گاهی فرصت این برنامه را از انسانها گرفته است، ولی حفظ ارزشهای دینی و سنّتهای سودمند و ریشه دار دینی، از عوامل تحکیم رابطه ها در خانواده ها است. بویژه در مناسبتهای ملّی، در اعیاد و وفیات و آغاز سال جدید، فرصت طبیعی و مناسبی برای عمل به این «سنّت دینی» است.
No image

تحلیل یافته‌های الگوی دینی رفتارها در خانواده و نقش رسانه ملی

آنچه از امور فطری در بحث تربیت مورد نظر است و مبنای تربیت مطرح می‌شود، امور فطری در زمینه خواست‌ها و گرایش‌هاست. البته باید توجه داشت آن دسته از خواست‌های فطری مبنای تربیت قرار می‌گیرد که ویژه انسان است و امتیاز او بر حیوان به شمار می‌آید، نه آن بخش از خواست‌ها و گرایش‌ها که میان هر دو مشترک است؛ زیرا در این بخش، انسان مانند حیوان برای شکوفاسازی نیازی به تربیت ندارد.
Powered by TayaCMS