دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دعای همراه کار نه جایگزین کار

پرسش: اینکه در آموزه‌های وحیانی این همه تأکید بر دعای زیاد برای تأمین و افزایش رزق و روزی شده به معنای این است که دعا به جای عوامل مادی رزق از قبیل کار و تلاش و... است یا مفهوم دیگری دارد؟ لطفاً به نحو اجمال توضیح دهید.
دعای همراه کار نه جایگزین کار
دعای همراه کار نه جایگزین کار

پرسش: اینکه در آموزه‌های وحیانی این همه تأکید بر دعای زیاد برای تأمین و افزایش رزق و روزی شده به معنای این است که دعا به جای عوامل مادی رزق از قبیل کار و تلاش و... است یا مفهوم دیگری دارد؟ لطفاً به نحو اجمال توضیح دهید.

پاسخ: بر اساس آموزه‌های وحیانی تأکید فراوان بر نقش دعا در تأمین و افزایش رزق و روزی انسان شده است. اما آیا این به معنای جایگزینی دعا به جای عوامل مادی رزق از قبیل: کار و تلاش و برنامه ریزی و... است؟ قطعاً پاسخ منفی است و این دو دسته عوامل یعنی عوامل مادی و عوامل معنوی هیچ کدام بی نیاز از یکدیگر نیستند و نمی‌توانند جایگزین یکدیگر شوند. بنابراین دعا باید همراه کار باشد نه جایگزین آن. در این رابطه از منابع و متون دینی نیز چنین می‌توان استنباط کرد که دعا جایگزین کار نیست، بلکه پشتوانه معنوی کارگران است تا با استفاده از ابزار دعا، از کار خود، بهره‌ها و نتایج بهتری بگیرند. شاهد این مدعا روایاتی است که ائمه معصومین(ع) با مشاهده افرادی که دعا را جایگزین کار و تلاش می‌کردند، آنان را به کار و تلاش دعوت می‌کردند.

یکی از اصحاب امام صادق(ع) به آن حضرت عرض می‌کند هزینه زندگی من به کندی می‌رسد. (لطفاً) برای تأمین رزق من دعا کنید. امام فوراً پاسخ دادند: «نه! (دعا نمی کنم) از خانه خارج شو و به دنبال روزی خود باش.» (وسایل الشیعه، ج17، ص22)

قرائن حالیه این روایت حاکی از آن است این فرد، بدون به کارگیری سعی و توان خود و با خانه نشینی از امام درخواست دعا کرده است که امام بدون درنگ دعای او را رد کرده و او را به کار و تلاش و خروج از خانه دعوت نمودند.

در روایت دیگری امام صادق(ع) به صراحت ناخرسندی خود را از بیکاران دعا کننده اعلام کرده و می‌فرمایند: «من از کسی که با ترک کسب و کار، لب به دعا می‌گشاید و می‌گوید خدایا روزی من را برسان، ناخشنود و ناراحتم». (همان، ص28)

همچنان که امام باقر(ع) به کنایه چنین فردی را کمتر از مورچه توصیف کرده و می‌فرمایند: «من از مردی که با احساس سختی از انجام کسب و کار می‌خوابد و می‌گوید: خدایا روزی مرا برسان، و در عین حال از حرکت در زمین برای جلب فضل الهی خودداری می‌کند، ناخشنودم. مورچه از سوراخ خود خارج می‌شود و روزی خود را می‌جوید (آیا این عده از مورچه هم کمترند؟) (همان، ص30)

بنابراین از جمع بندی روایاتی که مؤمنان را به دعا برای تأمین و افزایش رزق و روزی تشویق می‌کنند و روایاتی که انسان را از دعای بدون کار و تلاش برحذر می‌دارند، چنین می‌توان نتیجه گیری کرد که «نیایش و کار» در کنار هم معنا می‌یابند نه به جای هم. تلاش بدون نیایش و دعا و نیایش و دعا بدون کار و تلاش هر دو ناقص و ابترند. نتیجه مطلوب هنگامی به دست می‌آید که این دو در کنار یکدیگر قرار گیرند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

چگونه در مهمانی‌ها رفتار کنیم؟

رعایت آداب مهمانی می‌تواند روابط برادرانه میان مۆمنان را مستحکم‌تر ساخته و در رشد تعالی اجتماع تأثیر بسزایی داشته باشد.
No image

نقش ابراز علاقه و معاشرت درست در اسلام

نسان علاقه دارد كه مورد علاقه و محبت دیگران باشد. اگر آن‏ دوستداران، محبت‏خود را آشكار كنند، محبوب هم به محبان‏ علاقه‏ مند مى‏ شود و این محبت دو جانبه، زندگیها را از صفا و صمیمیت‏ بیشترى برخوردار مى‏سازد. ما اگر بدانیم كه خدا دوستمان دارد، ما هم‏خدا را بیشتر دوست‏خواهیم داشت. اگر بدانیم و بفهمیم كه رسول‏ خدا(ص) و اهل بیت(ع) به ما شیعیان عنایت و محبت دارند و این ‏علاقه را بارها نشان داده و اظهار كرده‏اند، محبت عترت در دل ما بیشترخواهد شد.
No image

اخلاق معاشرت اجتماعی، نمونه ای از سبک زندگی اسلامی

نمونه های بسیاری از سیره ی ائمه ی معصوم علیهم السلام درباره ی تشویق و تحریض مؤمنان به دوستی و برادری با هم، ایجاد پیوند برادری و دوستی بین آنها، اصلاح اختلافات و رفع کدورت ها گزارش شده است.
No image

اخلاق معاشرت و ارتباط با خویشاوندان در اسلام

سنّتِ «صله رحم»، از نیکوترین برنامه های دینی در حیطه معاشرت است. گرچه شکل نوین زندگی و مشغله های زندگیهای امروزی، گاهی فرصت این برنامه را از انسانها گرفته است، ولی حفظ ارزشهای دینی و سنّتهای سودمند و ریشه دار دینی، از عوامل تحکیم رابطه ها در خانواده ها است. بویژه در مناسبتهای ملّی، در اعیاد و وفیات و آغاز سال جدید، فرصت طبیعی و مناسبی برای عمل به این «سنّت دینی» است.
No image

تحلیل یافته‌های الگوی دینی رفتارها در خانواده و نقش رسانه ملی

آنچه از امور فطری در بحث تربیت مورد نظر است و مبنای تربیت مطرح می‌شود، امور فطری در زمینه خواست‌ها و گرایش‌هاست. البته باید توجه داشت آن دسته از خواست‌های فطری مبنای تربیت قرار می‌گیرد که ویژه انسان است و امتیاز او بر حیوان به شمار می‌آید، نه آن بخش از خواست‌ها و گرایش‌ها که میان هر دو مشترک است؛ زیرا در این بخش، انسان مانند حیوان برای شکوفاسازی نیازی به تربیت ندارد.
Powered by TayaCMS