دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

No image
چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

راه افزايش صبر، افزايش ايمان است. ايمان به خدايي که خالق ماست، عليم و حکيم و بخشنده و مهربان است و داراي تمام صفات خوب است و از هر بدي مبراست و مهم‌تر اينکه هميشه ما را در نظر دارد، باعث مي‌شود که در برابر مصيبت‌هاي دنيا صبور باشيم. صبر در روايات به رضا تفسير شده و نيز اينكه حال انسان در هنگام سختي مانند وقتي باشد كه در آسايش و راحتي به سر مي‌برده و در هنگام تنگدستي و گرفتاري مانند وقتي باشد كه عافيت داشته و نزد خلق خدا از بلا و مصيبتي كه به او رسيده شكايت نكند. اگر انسان به خدا توجه داشته ‌باشد و يقين كند كه خداوند ارحم الراحمين او را لحظه‌اي به حال خود وا نمي‌گذارد چرا كه خالق اوست و تمام امور او را به دست دارد، خيلي راحت مي‌تواند صبر كند. و توجه دارد كه اگر سختي و بلايي به او رسيده حتماً حكمتي دارد. قرآن كريم مي‌فرمايد: عسي ان تكرهوا شيئا و هو خير لكم؛ چه بسا اموري را مكروه مي‌دانيد در حالي كه براي شما خير است و عسي ان تحبوا شيئا و هو شر لكم؛ چه بسا اموري را دوست مي‌داريد در حالي كه براي شما مضر و شري در آن است. بنابراين وقتي ما گاهي خير و شر خود را تشخيص نمي‌دهيم، بايد به خدا توكل كنيم و امور خود را به خدا واگذار كنيم و فقط به انجام وظيفه بپردازيم تا ترك تكاليف باعث نشود به دست خود براي خود مشكل ايجاد كنيم. توجه به اين نكته هم در صبر كردن به ما كمك مي‌كند كه صبر درجه انسان مؤمن را در آخرت بالا مي‌برد. اگر گناهي کرده ‌باشد، گناهش را مي‌آمرزد و نيز در برابر صبر به او اجر و مقام مي‌دهد. گاهي سختي‌ها باعث مي‌شود انسان از غفلت در آيد و رو به سوي خداوند کند و همين امر باعث سعادت و عاقبت به خيري او مي‌شود. بايد توجه داشت كه اگر خداوند عقوبت خطاي ما را در همين دنيا با سختي‌هاي دنيوي بدهد، معلوم مي‌شود ما را خيلي دوست دارد. چون با اين سختي گناه ما پاك شده و ما از غفلت در مي‌آييم و زمينه‌ توبه فراهم مي‌شود. گاهي برخي انسان‌ها فکر مي‌کنند سختي‌ها و مصيبت‌ها نشانه اين است که خداوند آنان را فراموش کرده، در حالي که اين اعتقاد درست نيست و خداوند مي‌خواهد ما را به خود نزديک کند. خوب است به ياد بياوريم که بهترين و برترين انسان‌ها که معصومين بودند در دنيا بسيار مصيبت ديدند، پس سختي‌ها دليل اين نيست که خداوند انسان را از نظر لطف خود دور کرده است. بنابراين اگر نگاهمان را به سختي‌ها عوض کنيم و آن را باعث کمال و قرب به خداوند ببينيم مي‌توانيم صبور باشيم. پس با كمي تمرين صبر را در خود ايجاد كنيم تا از مؤمنان باشيم و در دنيا و آخرت پيروز و سرافراز باشيم. در روايتي از امام صادق(ع) درباره‌ تفسير آيه قرآن كه مي‌‌فرمايد استعينوا بالصبر... آمده كه صبر در اينجا به معني روزه است و انسان هنگامي كه پيشامدي پيش مي‌آيد كه سختي دارد، بايد روزه بگيرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

چگونه در مهمانی‌ها رفتار کنیم؟

رعایت آداب مهمانی می‌تواند روابط برادرانه میان مۆمنان را مستحکم‌تر ساخته و در رشد تعالی اجتماع تأثیر بسزایی داشته باشد.
No image

نقش ابراز علاقه و معاشرت درست در اسلام

نسان علاقه دارد كه مورد علاقه و محبت دیگران باشد. اگر آن‏ دوستداران، محبت‏خود را آشكار كنند، محبوب هم به محبان‏ علاقه‏ مند مى‏ شود و این محبت دو جانبه، زندگیها را از صفا و صمیمیت‏ بیشترى برخوردار مى‏سازد. ما اگر بدانیم كه خدا دوستمان دارد، ما هم‏خدا را بیشتر دوست‏خواهیم داشت. اگر بدانیم و بفهمیم كه رسول‏ خدا(ص) و اهل بیت(ع) به ما شیعیان عنایت و محبت دارند و این ‏علاقه را بارها نشان داده و اظهار كرده‏اند، محبت عترت در دل ما بیشترخواهد شد.
No image

اخلاق معاشرت اجتماعی، نمونه ای از سبک زندگی اسلامی

نمونه های بسیاری از سیره ی ائمه ی معصوم علیهم السلام درباره ی تشویق و تحریض مؤمنان به دوستی و برادری با هم، ایجاد پیوند برادری و دوستی بین آنها، اصلاح اختلافات و رفع کدورت ها گزارش شده است.
No image

اخلاق معاشرت و ارتباط با خویشاوندان در اسلام

سنّتِ «صله رحم»، از نیکوترین برنامه های دینی در حیطه معاشرت است. گرچه شکل نوین زندگی و مشغله های زندگیهای امروزی، گاهی فرصت این برنامه را از انسانها گرفته است، ولی حفظ ارزشهای دینی و سنّتهای سودمند و ریشه دار دینی، از عوامل تحکیم رابطه ها در خانواده ها است. بویژه در مناسبتهای ملّی، در اعیاد و وفیات و آغاز سال جدید، فرصت طبیعی و مناسبی برای عمل به این «سنّت دینی» است.
No image

تحلیل یافته‌های الگوی دینی رفتارها در خانواده و نقش رسانه ملی

آنچه از امور فطری در بحث تربیت مورد نظر است و مبنای تربیت مطرح می‌شود، امور فطری در زمینه خواست‌ها و گرایش‌هاست. البته باید توجه داشت آن دسته از خواست‌های فطری مبنای تربیت قرار می‌گیرد که ویژه انسان است و امتیاز او بر حیوان به شمار می‌آید، نه آن بخش از خواست‌ها و گرایش‌ها که میان هر دو مشترک است؛ زیرا در این بخش، انسان مانند حیوان برای شکوفاسازی نیازی به تربیت ندارد.
Powered by TayaCMS