دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آفت چشم زخم و راه های دفع آن

No image
آفت چشم زخم و راه های دفع آن

چشم زخم

پرسش: براساس آموزه‌های اسلامی آیا چشم زخم در روابط و تعاملات میان انسان‌ها وجود دارد، اگر چنین است لطفا راهکار‌های مقابله و دفع این آفت را بیان کنید؟

پاسخ: اصل وجود چشم زخم براساس آموزه‌های وحیانی قطعی است، چنان که در روایات متعددی آمده است: «العین حق» یعنی وجود چشم زخم حق است و واقعیت دارد. (مستدرک الوسایل، ج 1، ص 422)

در تاریخ صدر اسلام نقل شده است که گروهی از طایفه بنی اسد به چشم زخم معروف بودند، و در شان نزول آیه 51 سوره قلم که به آیه «وان یکاد» معروف است، بسیاری از مفسران این مطلب را نقل کرده‌اند. (بحارالانوار، ج 6، ص 39) همچنین حضرت یعقوب(ع) به فرزندان خود سفارش می‌کند که از درهای مختلف و به صورت پراکنده وارد شهر شوند (تا از چشم زخم در امان باشند) (یوسف- 67)

از طرفی تجربه انسانی نیز وجود چنین امری را تایید می‌کند، اما آنچه باید بدان توجه داشت جلوگیری از افراط جامعه در این مقوله است که بسیاری از وقایعی که مستند به چشم زخم نیستند به آن نسبت داده می‌شود. بنابراین نباید هر اتفاقی که رخ می‌دهد را بدون علت یابی و ریشه یابی علل آن به چشم زخم نسبت داد، آن هم با اشاره به شخص خاصی که چشم زخم دارد. چنین برخوردی زمینه ساز ایجاد فتنه، قطع ارتباط با رحم و سلب اعتماد نسبت به دیگران می‌شود.

مطلب دیگر راه‌های دفع آفت چشم زخم است که براساس آموزه‌های وحیانی به موارد زیر اشاره می‌کنیم:

1- در روایت نقل شده است که درمان و مانع چشم زخم خواندن آیه 51 سوره قلم یعنی همان آیه «وان یکاد» است. همچنین به خواندن سوره ناس و فلق نیز سفارش شده است. (بحارالانوار، ج 92، ص 124)

2- راهکار دیگر صدقه دادن است که بر اساس روایات درمان و مانع همه خطرات از جمله چشم زخم است چنان که در روایاتی آمده است:

«ان الصدقه لتدفع سبعین بلیه من بلایا الدنیا» همانا صدقه، هفتاد بلا از بلایای دنیا را دور می‌کند. (کافی، ج 4، ص 6)

3- اما راجع به راهکار دود کردن اسپند، لازم به ذکر است که این واژه در عربی به «حرمل» تعبیر شده و در روایات متعددی نیز آمده است. به عنوان نمونه از علی(ع) حدیثی در این خصوص نقل شده است که فرمود:

«هیچ بوته اسپندی نیست مگر اینکه ملائکه‌ای با آن هستند و از آن محافظت می‌کنند تا به (دست) کسی که قرار است برسد. «آنگاه ملائکه همراه آن شخص می‌روند و از او محافظت می‌کنند.» (مستدرک الوسائل، ج 61، ص 64) حضرت در ادامه می‌فرماید: «در اصل (دانه) اسپند بوی خوش است و در فرع (ریشه و شاخه آن) درمان هفتاد و دو درد است» (همان)

در طب النبی(ص) و طب الرضا(ع) نیز روایاتی در این مورد آمده است. بنابراین اصل خواص این بوته هم در روایات آمده است و هم به تجربه ثابت شده است. از این جهت در طول اقدام به دود کردن اسپند، قرائت آیات و سوره‌های ذکر شده و یا حتی آیه الکرسی و پناه بردن به قدرت لایزال الهی و صدقه دادن به نظر می‌رسد خالی از اشکال است.

4- اینکه چشم زخم در برخی افراد یک امر طبیعی است یا اینکه اختیاری است و می‌توان از آن جلوگیری کرد ذکر این نکته لازم است که بعضی گفته‌اند چشم کسی که از روی حسادت یا از روی شگفتی به موردی حساس می‌شود، تشعشعی از خود ساطع می‌کند، که شاید بتوان گفت این حالت قدرت نفس آن شخص است. بی شک چشم زخم به عنوان علت ناقصه و در طول علت فاعلی حقیقی یعنی خداوند متعال قرار دارد و به إذن او تأثیر می‌گذارد. نکته بعدی آن که این قدرت تحت اختیار و اراده آن شخص نیست که زخم خود را تنها نثار دشمنان کند، با این همه کسی که چشم او دچار این قدرت شده است، شایسته است به نکات زیر برای جلوگیری از آسیب رسانی کمتر به مؤمنین توجه کند.

الف) اگر انسانی می‌داند این قدرت در چشم‌های اوست تا آنجا که ممکن است به اموری که مورد شگفتی یا حسادت او است، نگاه نکند، یا اگر نگاه کرد فوراً روی خود را برگرداند و با دعا و توسل اثر آن نگاه را از بین ببرد.

ب) اگر چیزی به ذهن چنین شخصی خطور کرد با ذکر «لاحول ولاقوه الابالله العلی العظیم» به قدرت خدا اقرار کند و به او پناه ببرد.

ج) هر چه ایمان به خدا، معاد و عقاید مذهبی محکم تر باشد، اموری مثل چشم زخم در آنجا زمینه بروز و ظهور کمتری پیدا می‌کند و در صورت رعایت این موارد و اصول مربوطه اگر احیانا چشم زخمی اتفاق افتاد، دیگر آن شخص مقصر نیست.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS