دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آماده شدن برای سفر آخرت

No image
آماده شدن برای سفر آخرت

جرعه های معرفت - شرح حديث معصومين (ع) در كلام رهبر انقلاب

فِي الکافي وَ التَّهذِيب عَنِ الصَّادِقِ (عَليه السَّلام) قِيلَ لَه اَوصِنِي (۱)

[شخصي به امام صادق (ع) عرض کرد که توصيه اي به من بکنيد]. فَقَال: اَعِدَّ جَهازَک؛ [حضرت در پاسخ فرمودند:] وسيله خود، دستگاه خود را آماده کن.

جهاز، غالباً به وسيله سفر گفته مي شود - وسيله اي که با آن سفر خواهي کرد و تو را در اين سفر به مقصد خواهد رساند - اين را آماده کن؛ سفري در پيش داري.

وَ قَدِّم زَادَک؛ توشه اي هم که براي اين سفر لازم داري، اين را از پيش بفرست.

وَ کُن وَصِيَّ نَفسِک؛ خود تو، وصيّ خودت باش.

در هنگام نزديک شدن مرگ، ما کسي را به عنوان وصي معين مي کنيم که به کارهاي ما رسيدگي کند، قرض هاي ما را بدهد، کارهايي که برعهده ما است - که بعد از مرگ نجات ما متوقف به آنها است - آنها را انجام بدهد؛ نمازي، روزه اي، بدهکاري اي، اينها را به عهده وصي مي گذاريم.

مي فرمايند خودت وصيّ خودت باش؛ تا خودت هستي، حالا که مي تواني، همين کارهايي که منتظري تا بعد از [مرگ] تو، ديگري براي تو انجام بدهد، اين را خودت انجام بده.

وَ لَا تَقُل لِغَيرِک يَبعَثُ إِليکَ بِما يُصلِحُک؛ اين جور نباشد که به ديگري بگويي که آنچه لازم داري را براي تو بفرستد. به جاي اينکه به ديگري سفارش کني که آنچه براي تو لازم است، بعداً براي تو بفرستد، خود تو، قبل از آني که حرکت بکني، قبل از آني که وقت بگذرد، به دست خود، با اختيار خود، آن را براي خودت فراهم کن.

اين وصيت امام صادق (ع) است.

۱) الشافي، ص ۸۷۱

[قال الإمامُ الصّادقُ (ع) لِرجُلٍ استَوصاهُ: اعِدَّ جِهازَكَ، و قَدِّمْ زادَكَ، و كُنْ وَصِيَّ نَفسِكَ، لا تَقُلْ لغَيرِكَ يَبعَثُ إلَيكَ بما يُصلِحُكَ؛ امام صادق (ع) به مردي كه از ايشان سفارشي خواست فرمود: بار و بنه ات را آماده ساز و توشه ات را پيشاپيش بفرست و خود وصيّ خودت باش. به ديگري نگو كه آنچه را به كارِ تو مي آيد [بعداً] برايت بفرستد.]

* شرح حديث در ابتدای درس خارج، 3/2/94.

* پايگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب.

روزنامه كيهان، شماره 21736 به تاريخ 11/7/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS