دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیت الله مصباح یزدی؛ سیر نزولی معنویت خطر بزرگی برای جامعه است

No image
آیت الله مصباح یزدی؛ سیر نزولی معنویت خطر بزرگی برای جامعه است آیت الله مصباح یزدی در نشست علمی جایگاه اخلاق و تربیت در حوزه علمیه، نسبت به سیر نزولی معنویت و اخلاق در جامعه هشدار داد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، آیت الله محمدتقی مصباح یزدی، از اساتید سطوح عالی حوزه علمیه قم صبح امروز در نشست علمی جایگاه اخلاق و تربیت در حوزه علمیه که از سوی مدرسه عالی فقه و اصول حجتیه در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) قم برگزار شد، با اشاره به این که در گذشته برخی از مسؤولان سیاسی با طرح مساله اسلام‌زدایی و تضعیف روحانیت، زمینه تعلیم و تربیت اسلامی را در کشور از بین بردند و حوزه‌های علمیه را به سربازخانه و بیمارستان تبدیل کردند، افزود: پس از انقلاب اسلامی مساله آموزش علوم دینی احیا شد و هم اکنون رشد فزاینده‌ای دارد، ولی در مورد تزکیه هنوز گام جدی برداشته نشده و رشد مناسبی صورت نگرفته است.
وی با اشاره به تلاش چهل سال گذشته علما و مربیان اخلاق برای احیای مساله تزکیه، گفت: حقیقت این است که این تلاش‌ها تاکنون نتیجه چندانی نداده است وحداکثر به یک سری مطالعات و دروس اخلاق منجر شده که آن هم به مساله آموزش بازگشت دارد.
این پژوهشگر حوزه علمیه سیر نزولی اخلاق و معنویت را خطر بزرگی برای جامعه اسلامی دانست و خاطرنشان کرد: متاسفانه در حال حاضر شاهدیم که که ارزش‌های معنوی روز به روز در جامعه کمرنگ تر و آرایه‌های مادی و دلبستگی به مال دنیا بیشتر می‌شود، از این رو همانگونه که با افزایش بیماری، وظایف پزشکان بیشتر می‌شود، با افزایش فساد هم وظیفه و مسؤولیت علما، روحانیان و طلاب در احیای امر تربیت اسلامی در کشور سنگین‌تر می شود.
رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) با بیان این که ضرورت و اهمیت اخلاق در اسلام، امری بدیهی است، به گونه‌ای که کفار هم به این ویژگی دین اسلام اذعان دارند، خاطرنشان کرد: در قرآن نیز مساله تعلیم و تزکیه همواره در کنار هم بیان شده است و این نشان‌دهنده اهمیت این دو عنصر اساسی در زندگی بشر است.
وی رابطه منطقی میان تعلیم و تزکیه را عموم خصوص من وجه دانست و افزود: در مساله تربیت باید توجه داشت که گاهی روش‌های رفتاری مربی بر فراگیر تاثیرگذار است، از این رو مربی کسی است که در رفتار فراگیر تغییر ایجاد می‌کند ؛ نه در معلومات ذهنی‌اش.
این مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم با بیان این که امروزه اهتمامی که در مراکز آموزشی نسبت به مساله آموزش وجود دارد، نسبت به امر پرورش و تربیت وجود ندارد، خاطر نشان کرد: در دانشگاه‌های سکولار جهان که مسایل معنوی را از امور شخصی تلقی می‌کنند و برای آن ارزشی قائل نیستند، نپرداختن به امور تربیتی و معنوی تعجبی ندارد، ولی کسانی که خود را پیرو کسی می‌دانند که فرموده «انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق» و رهرو کتابی هستند که رستگاری انسان را در تزکیه نفس می داند، اگر به مسایل اخلاقی و معنوی اهتمام نداشته باشند، باید نسبت به میزان پیروی‌شان از این کتاب مقدس، پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) پرسش‌های اساسی پرسیده شود.
وی با اشاره به آیه «لقد کان فی رسول الله اسوه حسنه» گفت: این الگوپذیری از پیامبر(ص) در یادگرفتن مفاهیم و جعل اصطلاحات نیست؛ بلکه تاثیرپذیری در رفتار، اخلاق و منش آن بزرگوار است.
آیت‌الله مصباح یزدی با اشاره به سیره علمای پیشین اظهار داشت: بزرگان گذشته به مساله تزکیه توجه خاصی داشتند و روابط استاد و شاگرد در گذشته به گونه‌ای بوده که هدف از تزکیه در این روابط تحقق پیدا می‌کرد، ولی پس از اهتمام شدیدی که در کشور برای حذف مقوله دین از جامعه صورت گرفت، این مساله کم رنگ شد.
رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) ادامه داد: ما به عنوان مسلمانانی که افتخار پیروی از ائمه(ع) را داریم و آنان را الگوی زندگی خود می‌دانیم، وقتی رفتار خود را با سیره قطعی ائمه(ع) مقایسه می‌کنیم، تفاوت بسیاری می‌بینیم.
وی با بیان این که اگر غیرشیعیان به منش ائمه(ع) پایبند باشند، ولی ما اینگونه نباشیم باید شرمنده باشیم، خاطر نشان کرد: برای مبارزه با مفاسد اجتماعی و گسترش اخلاق اسلامی در جامعه باید در مرحله نخست طلاب و روحانیان به عنوان مربیان امور دینی و تربیتی بیش از دیگران از ارزش های اخلاقی و دینی بهره‌مند شوند و بدانند که مربی نمی تواند خودش از آموزه های اخلاقی بی‌بهره باشد، ولی جامعه را مهذب کند.
آیت‌الله مصباح یزدی داشتن استاد، برنامه منسجم و مشوق را از مهمترین ابزار رسیدن به کمالات معنوی دانست و گفت: در تذکیه نفس آنچه مهم است تصمیم قطعی در پیش گرفتن راهی است که برگشت‌ناپذیر باشد، هر چند در این راه به آرامی گام برداشته شود.
وی در پایان رعایت اعتدال و مداومت و اهتمام قطعی به مساله تربیت و اخلاق اسلامی را بهترین راه برای رسیدن به تقوا و تزکیه عنوان کرد.
منبع: خبرگزاری رسا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS