اعمال مخصوص روزهای یکشنبه ذی‌‌قعده

این عمل که در یک‌شنبه‌های این ماه به جا آورده می‌شود، فضیلت مخصوصی دارد.

«انس بن مالک» می‌گوید: رسول خدا (ص) در یک‌شنبه‌ی ماه ذی‌قعده از منزل بیرون آمد و فرمود:‌

ای مردم، کدام یک از شما می‌خواهد توبه کند؟ عرض کردیم: همه می‌خواهیم توبه کنیم. فرمود:

غسل کنید و وضو بگیرید و 4 رکعت نماز در هر رکعت 1 بار «فاتحة الکتاب»، 3 بار «قل هو الله احد» و هر کدام از دو سوره‌ی «معوذتین»‌را 1 بار- بخوانید، سپس 70 بار استغفار کنید و آن را به «لا حَوْلَ وَلا قُوَّة إِلّا بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم» ختم کنید، آن گاه بگویید:

«یا عَزِییزُ یا غَفَّارُ، إِغْفِرْلِی ذَنَوبِی وَذُنُوبَ جَمِیعِ الْمؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ، فَإِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذَّنُوبَ إِلّا أَنْت»

«ای سربلند ای بسیار آمرزنده، گناهان من و همه‌ی مردان و زنان مؤمن را بیامرز، زیرا هیچ کس جز تو نمی‌تواند گناهان را بیامرزد.»

سپس فرمود:

‌هر بنده‌ای از امت من این عمل را انجام دهد، از آسمان به او ندا می‌شود:‌

«ای بنده‌ی خدا، عمل خود را از نو آغاز کن؛ زیرا توبه‌ی تو پذیرفته و گناه تو آمرزیده شد.»

و فرشته‌ای از زیر عرش به او خطاب می‌کند:

«ای بنده، خجسته باد بر تو و خاندان و فرزندان تو!»

و فرشته‌ای دیگر ندا می‌کند:

«ای بنده، دشمنان تو در روز قیامت از تو راضی خواهند گردید».

و فرشته‌ای دیگر ندا می‌کند:‌

«ای بنده، تو مؤمن از دنیا می‌روی و دین تو از تو گرفته نمی‌شود و قبر تو گشوده و نورانی می‌شود.»

و فرشته‌ای دیگر ندا می‌کند:

« ای بنده، پدر و مادر تو از تو راضی خواهند گردید، اگر چه از تو ناخشنود باشند و پدر و مادر و فرزندان تو آمرزیده شدند و روزی تو در دنیا و آخرت گسترده و فراوان خواهد بود».

و جبرئیل (ع) ندا می‌کند:‌

«من همراه با فرشته‌ی مرگ می‌آیم و به او سفارش می‌کنم که با تو به نرمی رفتار کند و اثر مرگ حتی خراشی در تو ایجاد نخواهد کرد و فقط روح تو به آرامی از بدنت خارج خواهد شد».

عرض کردیم: ای رسول خدا، اگر بنده‌ای این عمل را در غیر این ماه انجام دهد، چه اثری خواهد داشت؟ فرمود:‌

«همانند آن چه توصیف کردم برای او خواهد بود و این سخنان را جبرئیل (ع) آن گاه که خداوند مرا به آسمان (معراج) برد، به من آموخت».

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25