دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

افشاء disclosure

No image
افشاء disclosure

كلمات كليدي : افشاء، سرّ، راز، شايعه

نویسنده : حسين دانش

افشا در لغت به معنی بر ملا کردن و فاش کردن رازی یا چیزی را گویند.[1]

و در اصطلاح اخلاق عملی است که باعث آشکار شدن سری می‌شود [2]

افشاگری در قرآن

آیات بسیاری در قرآن به موضوع افشاگری اشاره کرده است. برای روشن شدن موضوع به نکاتی اشاره می‌کنیم.

خداوند در سوره‌ نساء آیات 148،83 به این موضوع پرداخته است

«و اذا جاءهم أمر من الامن أو الخوف أذاعوا به و لو ردوه الی الرسول والی اولی الامر منهم لعمله الذین یستبطونه منهم».

«هنگامی که خبری از پیروزی یا شکست به آنها برسد (بدون تحقیق) آن را شایع می‌سازند. در حالی که اگر آن را به پیامبر و پیشوایان – که قدرت تشخیص کافی دارند- باز گردانند، از ریشه‌های مسائل آگاه خواهند شد».

خداوند در این آیه افشاء گری را زمینه شایعه‌سازی در جامعه می‌خواند و این اخبار بی اساس را، از طرف دشمنان که به منظور خاصی جعل شده به زیان مسلمانان می‌داند.[3]

«لا یحب الله الجهر بالسوء من القول الا من ظلم و کان الله سمیعا علیما»

«خداوند دوست ندارد کسی با سخنان خود، بدیهای دیگران را اظهار کند مگر آن که مورد ستم واقع شده باشد. خداوند شنوا و داناست».

زیرا خداوند خود ستار العیوب است و دوست ندارد که افراد پرده‌دری کنند. بنابراین به خاطر استحکام پیوندهای اجتماعی وهم به خاطر رعایت جهات انسانی لازم است پرده‌دری نشود.[4]

برای اطلاع بیشتر آیات در رابطه افشا‌گری در پایان مقاله به آدرس‌های آورده شده مراجعه شود.[5]

رازداری نه تنها از صفات مومنان حقیقی است بلکه هر انسان با شخصیتی، باید راز دار باشد. این معنی در مورد دوستان و نزدیکان و همسران اهمیت بیشتری دارد، و در آیات اول سوره تحریم آمده است که چگونه خداوند بعضی از همسران پیامبر را به خاطر ترک راز داری شدیداً ملامت و سرزنش می‌کند.[6]

رازداری در روایات

در احادیث اسلامی درباره رازداری و ترک افشای سرٌ تعبیرات گوناگونی دیده می‌شود تا آنجا که اسرار دیگران به منزله امانتهای آنها شمرده شده و افشای آن به عنوان خیانت در امانت است. امیر مومنان در این مورد می فرماید.

«جمع خیر الدنیا و الآخرة فی کتمان السرٌ ومصادقه الاخیار و جمیع الشر فی الاذاعه و مواخاه الاشرار».

تمام خیر دنیا و آخرت در دو چیز جمع شده، در راز داری و دوستی با نیکان و تمام بدی‌ها در دو چیز جمع است افشای سر و دوستی با بدان.[7]

عوامل افشای سر

افشای سر به علت خیانت و دشمنی می‌باشد و برای ضربه زدن است.[8]

«یا ایها الذین آمنوا لا تخونوا الله و الرسول و لاتخونوا اماناتکم و انتم تعلمون»

«ای کسانی که ایمان آوردید به خدا و پیامبر خیانت نکنیدو در امانتهای خود خیانت روا مدارید، در حالی که می‌دانید این کار گناه بزرگی است».

خیانت به خدا و پیامبر آن است که اسرار نظامی (اجتماعی و سیاسی) مسلمانان را در اختیار دیگران بگذارند و دشمنان را تقویت کنند.[9]و یا به علت نفع مالی و کینه توزی می‌باشد.[10]

آثار افشاء راز

خداوند آثاری برای افشاء راز درآیات آورده که به آدرس آنها اشاره می‌شود

1. نفاق: سوره توبه آیات 64، 107

2. خیانت: سوره انفال آیه 27

3. شایع پراکنی: سوره نساء آیه 83

4. دوری از رحمت خداوند: سوره نساء آیه 148

راههای درمان

1. توجه دادن به عواقب دردناک افشاء اسرار

2. خشکاندن ریشه‌های رذیله اخلاقی مثل جهل، حسد، کینه و مانند آن

3. افزایش ظرفیت انسان[11]

مقاله

نویسنده حسين دانش
جایگاه در درختواره رذائل اخلاقی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS