دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

انتخاب افراد اصلح ؛ ضرورتی برای ارتقاء فرهنگ دینی

انتخاب افرادی که چهره فرهنگی داشته و عاشق فعالیتهای دینی باشند از ضرورتهای ارتقاء فرهنگ دینی است، گزینش و انتصاب افراد اصلح راهکاری است که رسیدن به مطلوبها را سهل و فرهنگ جامعه را به موقعیتی مطلوب و ارزشمند ارتقاء می بخشد .
No image
انتخاب افراد اصلح ؛ ضرورتی برای ارتقاء فرهنگ دینی
جامعه ای جوان و رو به رشد است ، شک نیست که در راستای ارائه مباحث و مبانی دینی به موزات رشد جامعه و نیازهای روز ، می بایست مطابق با نیازها و نگرشها فعالیت و برنامه های مؤثر و ارزنده ای ارائه شود . محوریت جمهوری اسلامی ایران، دین و مذهب است و در بحث توسعه سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و دیگر موارد ، بهره گیری مناسب از دین و مذهب، به شایستگی راهگشای جامعه خواهد بود . با توجه به رشد گسترده وسایل ارتباط جمعی و بهره گیری اقشار مختلف ، به ویژه جوانان از این ابزار، این قشر از اوضاع روز جهان به خوبی مطلع بوده و به واسطه تبلیغات وسیع، در معرض تأثیرپذیری منفی نیز قرار دارند که در چنین شرایطی باید با بهره گیری از امکانات روز به منظور اطلاع رسانی مناسب دینی و فرهنگسازی ارزشمند، عمیق و ریشه ای ، با احترام آزادی ها و اندیشه های فردی، جوانان را به ارزشهای اخلاقی - اسلامی سوق دهیم . همواره باید در نظر داشت که جوانان امروز، آینده سازان فردای جامعه اسلامی ایران هستند و باید در راه سازندگی فکر و روحی آنان تلاشهای ارزنده ای صورت گیرد . به منظور تأثیرگذاری مناسب و اصولی، شایسته است در راستای رفع نیازهای این قشر از جامعه در حوزه دین و مذهب ، با نگاهی نو و مثبت فعالیت شود . نکته دیگر اینکه اسلام حقیقی ، تمام مشکلات زندگی فردی و اجتماعی را رفع می کند ، اسلام دین بهتر زیستن است و شادی را به زندگی انسانها هدیه می کند بنابراین فعالیت بیشتر و بهتر در این زمینه ، سعادت فردی و اجتماعی را به ارمغان می آورد . اما چگونه می توان در راستای رفع نیازهای امروز جوانان با بهره گیری از مبانی اصیل اسلامی به درستی فعالیت کرد؟ گزینش و انتصاب افرادی اصلح و فرهنگی به منظور فعالیت در این عرصه، راهکاری مناسب برای رفع ضعفهای موجود است. متأسفانه در حال حاضر، فعالیت در زمینه دین ، مذهب و معارف اسلامی در کشور اسلامی ایران بسیار کمرنگ و ناچیز است . باید دقت نظر و وسواس لازم برای انتخاب افراد اصلح و علاقمند به فعالیت های سازنده فرهنگی به کار گرفته شود ، حضور افراد علاقمند به فعالیت های مذهبی در رأس امور، بسیار سازنده و ارزنده خواهند بود . شک نیست چنانچه افراد با انگیزه در مواضع اجرایی فرهنگی قرار نگیرند ، کار فرهنگی صحیح و سازنده ای انجام نمی شود و آثار فساد نیز اصل زندگی را خدشه دار خواهد کرد .

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS