دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اِسْتِخاره

No image
اِسْتِخاره

كلمات كليدي : اِسْتِخاره، طلب خير، امور مباح، نماز استخاره، قرآن مجيد، استخاره به تسبيح

این واژه در لغت به معنی خواستن بهترین، بهترین خواستن، طلب خیر کردن ونیکویی جستن است. اما در اصطلاح عبارت است از نوعی دعا وتوکل وتوسل به خداوند در انجام امری که خیر وشر آن بر انسان پوشیده است. شیخ مفید می‌گوید:

«استخاره کردن (خیر خواستن از خداوند)در امور که از آن نهی شده یا محرم یا در اداء فرایض درست نیست؛ بلکه استخاره در امور مباح یا برای ترک امر مستحبی به جهت تعارض اش با امر مستحب دیگر وارد است.»

طبق حدیثی که در منابع اهل سنت از طریق جابر بن عبدالله و در منابع شیعی توسط حضرت امام جعفر صادق (ع) از رسول اکرم (ص) نقل شده است،حضرت پیامبر(ص) به اصحاب خود استخاره می‌آموخته، همان طور که قرآن مجید را تعلیم می‌داده است.

استخاره‌ای که ایشان تعلیم می‌داده‌اند به صورت نماز و دعا بوده است.

نماز استخاره

نمازی مستحب ودو رکعت همانند نماز صبح که پس از پایان نماز، باید صد یا صد ویک بار این دعا را خواند:

«اَستخیرُ اللهَ برحمتِه»

سپس باید آنچه که به دل الهام شده، از انجام دادن یا ترک فعل موردنظر، عمل کرد. دعاهای مخصوصی نیز در اغلب منابع برای نماز استخاره ذکر شده است .از جمله نگاه کنید به «باب صلاة الاستخارة» در وسائل الشیعة؛ و دعای سی و سوم از صحیفۀ سجادیه

غیر از نماز استخاره،سه نوع استخارۀ دیگر معمول است که به اختصار به هر یک اشاره می‌شود:

سید محسن امین چنین آورده است که پس از نیت،قرآن مجید را می‌گشایند وبه اولین آیه‌ای که در اولین سطر صفحۀ دست راست می‌آید می‌نگرند.

اگر مضمون آیه حاکی از رحمت یا امر به خیر یا نظایر آن بود،باید کار مورد نظر را انجام داد واگر آیه حاکی از غضب یا نهی از شری یا امر به عقوبتی ونظایر آن بود خوب نیست.

استخارۀ با قطعات کاغذ:

شیخ طوسی از حضرت امام جعفر صادق (ع) این استخاره را چنین نقل می‌کند که باید شش قطعۀ کوچک کاغذ برداشت ودر سه تای آنها نوشت:

«بسم‌الله الرحمن الرحیم خیرة من الله العزیز الحکیم لفلان بن فلان افعل»

(=انجام بده) ودر سه تای دیگر همین دعا ولی پایان آن «لاتقعل» (=انجام نده) آورد. سپس آنها را در زیر سجاده قرار داده دو رکعت نماز استخاره یا حاجت خوانده پس از اتمام نماز به سجده رفته و صدبار گفت:

«استخیرُ اللهَ برحمتِه خیرَه فی عافیةٍ»

سپس نشست وگفت:

«اللهم خِرْ لی فی جمیعِ اموری فی یُسرٍ منک و عافیةٍ»

سپس باید یکی یکی کاغذها را برداشت و باز کرد وخواند. اگرسه«افعل» (انجام بده) آمد،«خوب» است و اگر سه تا پشت سر هم «لاتفعل» (انجام مده) آمد «بد» است ونباید آن را انجام داد.

استخاره به تسبیح:

از حضرت صاحب الامر (عج) نقل کرده‌اند که لااقل سه بار سورۀ فاتحه وده بار سورۀ قدر را قرائت کرد وسپس این دعا را خواند:

«اللهم انی استخیرک لعلمک بعاقبة ‌الامور...»

سپس باید حاجت خود را نیت کرد ومقداری از دانه‌های تسبیح (یا تعدادی سنگریزه)را گرفت واز بقیه جدا کرد ودو تا دو تا شمرد.در پایان،اگر فرد، باقی ماند خوب است واگر زوج، باقی ماند خوب نیست.

در آداب استخاره رو به قبله بودن وانگشتر عقیق یا نقش محمد (ص) وعلی (ع)‌در دست داشتن وسخن نگفتن شرط است. نیز هرگاه استخاره خوب نیاید استخاره کننده نباید ان را با کراهت بپذیرد،بلکه باید به درگاه خداوند شکر و بر او توکل نماید.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS