دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ایرادات

No image
ایرادات

اشکال شکلی، اعتراض، خوانده، صلاحیت، اهلیت، اثر قانونی، رد دعوا، دادرس، حکم قطعی

نویسنده : خسرو بهمن یار

ایراد از لحاظ لغوی به معنی رد کردن و اشکال وارد آوردن است. در اصطلاح نیز به اشکال شکلی (نه ماهوی) گویند که به ترتیب رسیدگی به دعوا وارد می‌آید و غالباً از طرف خوانده ابراز می‌شود. خوانده ادعای خواهان را ماهیتاً نفی نمی‌کند؛ بلکه اظهار می‌دارد که دعوا به نحوی که اقامه شده شایستگی ارائه پاسخ را ندارد و در این حال الزامی به پاسخ ندارد و آن را به بعد موکول می‌نماید. پس ایراد به منزله سد یا مانعی است که اغلب به طور موقت مانع جریان دعوا می‌شود. ایراد به حسب مطرح کننده آن سه قسم است:

الف) ایرادی که خواهان حق دارد به آن متوسل شود به این نحو که نسبت به کسی که به عنوان وکالت یا ولایت یا قیمومت یا وصایت پاسخ دعوا را داده است و سِمت او مُحرز نیست اعتراض نماید.

ب)اقسام ایرادات خوانده:

1- ایراداتی که اثر پذیرش آن‌ها تغییر مرجع رسیدگی است:

الف- ایراد عدم صلاحیت دادگاه (چه ذاتی و چه نسبی)

ب- ایراد امر مطروحه در مواردی ‌که دعوا در دادگاه دیگری مطرح است.

2- ایراداتی که در رسیدگی به دعوا مانع موقتی ایجاد می‌کند:

الف- ایراد عدم اهلیت خواهان (صغر، عدم رشد و....)

ب- ایراد عدم احراز سمت وکیل، ولی، قیم.

3- ایراداتی که مانع دائمی در رسیدگی به دعوا می‌شوند:

الف- ایراد این‌که دعوا در خارج از موعد قانونی اقامه شده است.

ب- ایراد جزمی نبودن دعوا.

ج- ایراد عدم مشروعیت دعوا.

د- ایراد این که دعوا در فرض ثبوت، اثر قانونی ندارد؛ مثل وقف.

ه‍- ایراد به بی‌نفعی خواهان.

و- ایراد امر قضاوت شده.

ض- ایراد این‌که ادعا متوجه شخص خوانده نیست.

دادگاه اگر ایرادعدم صلاحیت را بپذیرد، قرار عدم صلاحیت صادر می‌کند و در مورد امر مطروحه، اگر دعوا در دادگاه دیگری تحت رسیدگی باشد از رسیدگی به دعوا خودداری کرده پرونده را به دادگاهی که دعوا در آن مطرح است ارسال ‌کرده و در سایر موارد قرار رد دعوا صادر می‌کند.

ج) ایراداتی که خواهان و خوانده بر حسب مورد هر دو می‌توانند مطرح نمایند (ایراد عدم صلاحیت دادرس)

اقسام رد دادرس

دادرس در موارد زیر باید از رسیدگی امتناع نموده و قرار امتناع از رسیدگی صادر کند و طرفین دعوا نیز می‌توانند دادرس را رد کنند:

الف- اگر بین دادرس و یکی از اصحاب دعوا، قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم از هر طبقه وجود داشته باشد.

ب- دادرس قیم یا مخدوم یکی از طرفین باشد و یا یکی از طرفین مباشر و متکفل امور دادرس یا همسر او باشد.

ج- دادرس یا همسر یا فرزند او، وارث یکی از اصحاب دعوا باشد.

د- دادرس سابقاً در موضوع دعوای اقامه شده به عنوان دادرس یا داور یا کارشناس یا گواه اظهار نظر کرده باشد.

ه‍- بین دادرس و یکی از طرفین و یا همسر یا فرزند او دعوای حقوقی یا جزایی مطرح باشد و یا در سابق مطرح بوده و از تاریخ صدور حکم قطعی دو سال نگذشته باشد.

و- دادرس یا همسر یا فرزند او دارای نفع شخصی در موضوع مطروح باشند.

مهلت ایراد و اعتراض

ایرادات و اعتراضات باید تا پایان اولین جلسه دادرسی به عمل آید مگر این که سبب ایراد متعاقباً به وجود آید.

مقاله

نویسنده خسرو بهمن یار
جایگاه در درختواره حقوق خصوصی - آیین دادرسی مدنی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS