دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بیان بعضی از اذکار سیر وسلوک

No image
بیان بعضی از اذکار سیر وسلوک
بالجملة ما برای زنده نمودن دل ، ذکر[1]خدا و خصوص اسم مبارک یا حی یا قیوم با حضور قلب مناسب است ... و از بعض اهل ذکر و معرفت [2]منقول است که در هر شب و روزی ، یک مرتبه در سجده رفتن و بسیار گفتن لااله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین[3] برای ترقیات روحی خوب است و از بعضی سالکان[4] راه آخرت نقل فرموده که چون ازحضرت استاد خود فایده این عمل را شنید، در هر شبی و روزی یک مرتبه سجده می رفت و هزار مرتبه این ذکر شریف را می گفت و از بعضی دیگر نقل فرموده که سه هزار مرتبه می گفت [5]و از حضرت زین العابدین و سید الساجدین علی بن الحسین علیهماالسلام منقول است که سنگ خشن زبری را ملاحظه فرمود، سر مبارک را بر آن نهاد و سجده نمود و گریه کرد و هزار مرتبه گفت : [6] لااله الاالله حقا حقا، لااله الاالله تعبدا و رقا، لااله الاالله ایمانا و تصدیقا[7] .
 
منبع :
شرح حدیث جنود نوشته حضرت امام خمینی (ره)
پی نوشت:


[1] - ذکر: مقصود از ذکر در اینجا ذکر زبانی است که پایین ترین درجات آن می باشد. اما مرحله بالای ذکر، ذکر قلبی است و آن توجه به حق تعالی و غفلت از ماسوای اوست (شرح گلشن راز و شرح منازل )
[2] - اهل معرفت و اهل ذکر: به موعظه بعدی مراجعه می شود.
[3] - خدا و معبودی جز تو نیست ، تو منزه هستی ، همانا من از ستمگران می باشم (انبیاء / 87)
[4] - سالکان راه آخرت : (اصحاب قلوب یا اهل الله ) کنایه از مردان خدا واهل معرفت و سالکان الی الله است و اصطلاح ارباب کشف نیز به کسانی گویند که حقایق این باطن این عالم را بر اساس مراتبی که دارند برایشان تجلی کرد و به چشم دل آن را مشاهده کرده اند (فرهنگ اصطلاحات عرفانی ، سجادی )
[5] - المراقبات ، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی ، (ره ) ص 123
[6] - وسائل الشعه ، ج 6، ص 382
[7] - شرح حدیث جنود، ص 125

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS