دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس ملا جلال الدین دوانی

No image
تدریس ملا جلال الدین دوانی

شاگردان

1 قاضى کمال الدین میر حسین میبدى یزدى: قاضى پسر معین الدین ترمذى میبدى(منطقى)، و معروف به قاضى میبدى است، وى از مشهورترین شاگردان علامه دوانى است در جوانى به شیراز رفت و پس از پایان تحصیل به میبد برگشت در یزد منصب قضا و تصدى اوقاف شهر را به عهده گرفت و در سال 909ق، در اوائل دولت شاه اسماعیل صفوى درگذشت[12]

2 جمال الدین محمود شیرازى: پس از فوت جلال الدین دوانى، سمت استادى داشت شاگردان او عبارتند از: مقدس اردبیلى، ملاّ عبدالله شوشترى، ملاّ عبدالله یزدى و ملاّ میرزا جان شیرازى معروف به فاضل باغنوى[13]

3 کمال الدین حسین اردبیلى معروف به الهىفاضلى عالم، و متبحرى کامل، و سراینده اى جامع بود در معقول و منقول و اصول طب مهارت کامل داشت و در تشیع و پایدارى در این مذهب کمال پایدارى و استقامت را دارا بود الهى در علوم عقلى از مکتب ملا جلال الدین دوانى و سید امیر غیاث الدین ابن امیر صدرالدین شیرازى و امیر جمال الدین عطاءالله بن فضل الله حسینى و امثال ایشان بهره مند گردید و در سال 950ق وفات یافت[14]

4 شمس الدین محمد خفرى شیرازى: شاگرد امیر غیاث الدین دشتکى، علامه دوانى و سید صدر دشتکى بود خفرى در کاشان مى زیست از علوم عقلى حظى وافر داشت در ریاضى از عجایب روزگار بود در زمان شاه اسماعیل صفوى در کاشان فقیه شیعى نبود و مردم به او مراجعه کردند محقق کرکى از این امر مطلع شد و تعجب کرد از اینکه او فقیه نیست، ولى جوابهایش درست است وفات او را سال 942 در کاشان ذکر کرده اند[15]

5 کمال الدین حسین لارى: از دانشمندان نامى است که به علم و فضل و تألیف و تصنیف معروف بود و بعضى از کتابهاى استادش دوانى را شرح کرد و بر بعضى حاشیه نوشت[16]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS