دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی؛ حوزه علمیه باید از افکار روشنفکرانی همچون امام راحل بهره بگیرد

No image
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی؛ حوزه علمیه باید از افکار روشنفکرانی همچون امام راحل بهره بگیرد
حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی بر بهره گیری از روشنفکران حوزوی همچون امام راحل، شهید بهشتی و شهید صدر در حوزه علمیه تاکید کرد.
 
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی از مراجع تقلید، امروز در دیدار اعضای ستاد برگزاری همایش حوزه و روشنفکری، برپایی این همایش را مهم خواند و گفت: واژه روشنفکری هم اینک در اذهان بار منفی دارد و اگر لفظ دیگری انتخاب می‌شد که این بار منفی را نداشت، بهتر بود.
این مرجع تقلید تصریح کرد: اگر در این همایش از کلی‌گویی پرهیز و به مسائل جزیی و به صورت شفاف مسائل را مطرح کنید، می‌توانید به نتیجه مطلوبی دست یابید و باید مسائلی را که مورد اختلاف است در این همایش مطرح نکنید.
وی تأکید کرد: برخی در حوزه فتاوایی می‌دهند و اسم خودشان را روشنفکر حوزوی می‌گذارند؛ در حالی که چنین نیست. همراه مسیر آب حرکت کردن و خود را با جریان‌های افکار غربی و خواسته‌های گروه خاصی هماهنگ‌کردن یک مسأله‌ است و روشنفکری واقعی حوزوی مسأله دیگری است.
حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی خاطر نشان کرد: روشنفکری به این معنا نیست که ببینیم فلان گروه چه مسأله‌ای را می‌پسندند و برای جلب توجه آنها مسائلی را بگوییم؛ هرچند این که با موازین فقهی سازگار نباشد، بعد اسم آن را روشنفکری حوزوی بگذاریم.
وی افزود: این مسأله مانند بسیار ظریف است و افراط و تفریط در آن خطرناک می‌باشد، باید روی خط مستقیم حرکت کنیم. از گذشته در حوزه‌های علمیه روشنفکرانی همچون امام راحل، شهید مطهری، شهید بهشتی و شهید صدر وجود داشته و هم‌اینک نیز برخی روسنفکران در حوزه وجود دارند،‌باید خط آنها را ادامه داد.
این مفسر برجسته قرآن کریم اظهار داشت: باید الگوهایی از روشنفکران را شناسایی و آنها را معرفی کنیم که کسی نتوانند آنها را زیر سؤال ببرند و اگر نه حوزه را متهم می‌کنند که در مسیر لیبرالیسم و دانشگاه‌های غرب‌ قرار گرفته و باید بهانه به دست افراد داده نشود و زبان بدگویان را در مسائل بتوانیم قطع کنیم.
 
 
 
 

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS