دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

چون در طعام چهار چیز جمع شود، آن تمام است؛ هرگاه که از حلال باشد و دست بسیار بر آن دراز شود و نام خدا در اولش گفته شود و در آخرش حمد الهی بکنند. (حلیة المتقین، صفحه 36)
حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:
حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

«چون در طعام چهار چیز جمع شود، آن تمام است؛ هرگاه که از حلال باشد و دست بسیار بر آن دراز شود و نام خدا در اولش گفته شود و در آخرش حمد الهی بکنند.» (تحف القول، صفحه 36)

توضیح:

«آداب طعام خوردن»

سنت است که به دست راست غذا بخورد و دو زانو بنشیند و خوابیده چیزی نخورد؛ اما اگر به دست چپ تکیه کند، باکی نیست و چهار زانو نشستن، مکروه است و اگر پا را بر روی زانو گذارد، بدتر است؛ و تنها غذا خوردن مکروه است و با خدمتکاران و غلامان غذا خوردن و بر روی زمین طعام خوردن سنت است و مشهور این است که در وقت راه رفتن غذا خوردن مکروه است و پیش از طعام و بعد از طعام دست شستن، سنت است و در دست شستن پیش از طعام سنت است که دست را به دستمال خشک نکنند؛ و اول صاحب خانه دست بشوید و بعد از آن هر که در جانب راست اوست و به ترتیب بشویند، تا آخر مجلس و در شستن بعد از طعام، از جانب چپ صاحب‌خانه ابتدا کنند و خود، آخر همه بشوید و سنت است که همه در یک طشت بشویند و آب را نریزند و بر سر سفره ای که شراب در آن خورند، طعام خوردن حرام است، حتی بر سر سفره جماعتی که غیبت مسلمانان کنند به حرام؛ و سنت است که در اول و آخر طعام است حتی بر سر سفره جماعتی که غیبت مسلمانان کنند به حرام و سنت است که در اول و آخر طعام نمک بخورند و در حدیث معتبر از حضرت امام موسی (ع) منقول است که حضرت رسول (ص) لعنت فرمود سه کس را؛ کسی که توشه خود را تنها بخورد و کسی که سفر تنها برود و کسی که در خانه تنها بخوابد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

مطلب مکمل

سلسله کتب موسوعه كلمات الرسول الاعظم (ص) ⠕ جلدي)

سلسله کتب موسوعه كلمات الرسول الاعظم (ص) (15 جلدي)

پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله) روح همه انبياء اولياء و شهدا بوده و جان اين جهان است. شريعت او كامل ترين و جامع ترين شريعت ها و در بردارندة همة جنبه هاي فردي و اجتماعي آنان مي باشد، از اين رو چون خود، اعظم رسولان است شريعت او نيز اعظم شرايع است و سيره هاي رفتاري و سلوك هاي فردي و اجتماعي او آيينة تمام نماي انبياي الهي است و سخنان او پيام رسان عظيم ترين مفاهيم الهي و راهنماي كمال و سعادت براي انسان ها است؛ فهم سخنانش انسان ها را از ظلمت ها جهل به نور هدايت مي كشاند و فرموده هايش با فطرت انسان ها هموار بوده و به دل و جان آنها روح عبوديت و ذكر حق القا مي كند.

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS