دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حقوق و مسئولیت های انسان

در زندگی روزمره شاید بارها با کلمات صغیر، بالغ و رشید برخورد کرده ایم اما شاید ندانیم...
حقوق و مسئولیت های انسان
حقوق و مسئولیت های انسان

در زندگی روزمره شاید بارها با کلمات صغیر، بالغ و رشید برخورد کرده ایم اما شاید ندانیم که هریک از این کلمات از نظر حقوقی چه معنا و مفهومی و چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند و شاید ندانیم انسان در هریک از مراحل فوق از نظر قانونی وظایف و تکالیف و مسئولیت‌های خاص همان دوران را دارد و لهذا آشنایی با این اصطلاحات برای ورود به جامعه ضروری به نظر می‌رسد.

تعریف صغیر

صغیر وضعیت کسی است که از نظر سن به رشد جسمی و فکری لازم برای زندگی اجتماعی نرسیده باشد و به عبارت دیگر صغیر کسی است که بالغ و رشید نشده است، اما صغیر در این مرحله دو دوره را پشت سر می‌گذارد؛ دوره‌ای که می‌تواند خوب و بد و زشت و زیبا را تا حدودی تشخیص دهد و دوره‌ای که نمی‌تواند چنین تشخیصی داشته باشد. به صغیری که به هیچ وجه قوه درک و فهم نداشته باشد صغیر غیرممیز می‌گویند که اعمال حس صغیری مانند مجنون (دیوانه) باطل است، زیرا نمی‌تواند مصلحت خود را در کلیه امور رعایت کند. اما صغیر ممیز می‌تواند تا حدودی مصالح خود را تشخیص دهد که چنین صغیری می‌تواند هبه، صلح (چون برایش هیچگونه تعهدی ایجاد نمی کند) قبول کند اما از انجام معامله ممنوع است، زیرا قادر نیست به تنهایی اموال خود را اداره کند.

در پاره‌ای از کشورها برای تشخیص صغیر ممیز از غیرممیز اماره و نشانه سن را قرار داده‌اند. اما در کشور ما تشخیص صغیر ممیز از غیرممیز با قاضی دادگاه می‌باشد. صغار اعم از ممیز و غیرممیز تحت ولایت پدر و جد پدری خود می‌باشند و به موجب ماده 1207 قانون مدنی از تصرف در اموال و حقوق مالی خود ممنوع می‌باشند.

به موجب ماده 1207 قانون مدنی اشخاص ذیل محجور و از تصرف در اموال و حقوق مالی خود ممنوع می‌باشند. 1- صغار 2- اشخاص غیررشید 3- مجانین. همچنین طبق ماده 49 قانون مجازات اسلامی «اطفال در صورت ارتکاب جرم مبرا از مسئولیت کیفری هستند و تربیت آنان با نظر دادگاه به عهده سرپرست اطفال و عندالاقتضا کانون اصلاح و تربیت اطفال می‌باشد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS