دومین شهید محراب

شهادت آیت الله سید اسدالله مدنی :
آیت الله اسدالله مدنی در سال 1293 ه ش در شهر دهخوارقان آزاد شهر استان آذر با یجان شرقی متولد شد. در آغاز سنین بلوغ به قم عزیمت کرد و پس از گذراندن در سهای مقدماتی ، حدود چهار سال به آموختن دروس فقه و اصول در محضر امام خمینی ره مشغول شد. پنج سال بعد وی به نجف اشرف عزیمت کرد و همزمان به تحصیل و تدریس علوم دینی پرداخت .آیت الله مدنی اولین کسی بود که در جریان انقلاب اسلامی در نجف از امام راحل ره تبعیت کرد و در انتشار اعلامیه آیت الله حکیم به همین مناسبت نقش بسزایی داشت . وی در سال 1350 ه ش به فرمان امام خمینی جهت تدریس علوم دینی به خرم آباد رفت و حوزه علمیه کمالیه به همت و تلاش ایشان تاسیس شد . او با اوج گیری انقلاب اسلامی از جمله مبارزان علیه رژیم ستم شاهی بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به دعوت مردم همدان راهی این شهر شد . آیت الله مدنی در جریان تشکیل مجلس خبر گان رهبری از سوی مردم همدان به این مجلس راه یافت و پس از شهادت آیت الله قاضی طباطبایی از سوی امام خمینی ره به عنوان نماینده ولی فقیه وامام جمعه تبریز منصوب شد. آن عالم ربانی سرانجام در چنین روزی در سال 1360 ه ش پس از اقامه نماز و در محراب نماز جمعه به دست منافقین کوردل به در جه رفیع شهادت نایل آمد .احداث مهدیه در همدان ، احداث در مانگاه ، راه اندازی قرض الحسنه ، احداث حسینیه ، احداث حمام و مدرسه و...از جمله باقیات صالحات ایشان در طول عمر پربرکتشان در همدان به شمار می آید .
سید یزرگوار و عالم عادل عالیقدر و معلم اخلاق و معنویات حجت الاسلام و المسلین شهید
عـظـیـم الشان مرحوم حاج سید اسد الله مدنى رضوان الله علیه همچون جد بزرگوارش در محراب عبادت به دست منافقى شقى به شهادت رسید.
اگـر بـا بـه شـهـادت رسـیـدن مـولاى مـتـقـیـان اسـلام مـحـو و مسلمانان نابود شدند، شهادت امثال فرزند عزیزش شهید مدنى هم آرزوى منافقان را برآورده خواهد کرد.
ایـن چـهـره نـورانـى اسـلامـى ، عمرى را در تهذیب نفس و خدمت به اسلام و تربیت مسلمانان و مجاهده در راه حق علیه باطل گذراند.
از چـهـره هـاى کـم نـظـیـرى بـود کـه بـه حـد وافـر از عـلم و عمل و تقوا و تعهد و زهد و خودسازى برخوردار بود.ج 15، ص ‍ 153

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25