دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

راه افزایش صبر

No image
راه افزایش صبر

راه افزایش صبر، افزایش ایمان است. ایمان به خدایی که خالق ماست، علیم و حکیم و بخشنده و مهربان است و دارای تمام صفات خوب است و از هر بدی مبراست و مهم‌تر اینکه همیشه ما را در نظر دارد، باعث می‌شود که در برابر مصیبتهای دنیا صبور باشیم. صبر در روایات به رضا تفسیر شده و نیز اینكه حال انسان در هنگام سختی مانند وقتی باشد كه در آسایش و راحتی به سر می‌برده و در هنگام تنگدستی و گرفتاری مانند وقتی باشد كه عافیت داشته و نزد خلق خدا از بلا و مصیبتی كه به او رسیده شكایت نكند. اگر انسان به خدا توجه داشته باشد و یقین كند كه خداوند ارحم الراحمین او را لحظه‌ای به حال خود وا نمی‌گذارد چرا كه خالق اوست و تمام امور او را به دست دارد، خیلی راحت می‌تواند صبر كند. و توجه دارد كه اگر سختی و بلایی به او رسیده حتماً حكمتی دارد. قرآن كریم می‌فرماید: عسی ان تكرهوا شیئا و هو خیر لكم؛ چه بسا اموری را مكروه می‌دانید در حالی كه برای شما خیر است، و عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لكم؛ چه بسا اموری را دوست می‌دارید در حالی كه برای شما مضر و شری در آن است. بنابراین وقتی ما گاهی خیر و شر خود را تشخیص نمی‌دهیم، باید به خدا توكل كنیم و امور خود را به خدا واگذار كنیم و فقط به انجام وظیفه بپردازیم تا ترك تكالیف باعث نشود به دست خود برای خود مشكل ایجاد كنیم. توجه به این نكته هم در صبر كردن به ما كمك می‌كند كه صبر درجه انسان مؤمن را در آخرت بالا می‌برد. اگر گناهی کرده باشد، گناهش را می‌آمرزد و نیز در برابر صبر به او اجر و مقام می‌دهد. گاهی سختی‌ها باعث می‌شود انسان از غفلت در آید و رو به سوی خداوند کند و همین امر باعث سعادت و عاقبت به خیری او می‌شود. باید توجه داشت كه اگر خداوند عقوبت خطای ما را در همین دنیا با سختی‌های دنیوی بدهد، معلوم می‌شود ما را خیلی دوست دارد. چون با این سختی گناه ما پاك شده و ما از غفلت در می‌آییم و زمینه‌ توبه فراهم می‌شود. ولی اگر عقوبت آن به آخرت بیافتد نشانه‌ آن است كه خداوند نظر لطفش را از ما برداشته و ما را به حال خود واگذار كرده است. گاهی برخی انسانها فکر می‌کنند سختی‌ها و مصیبت‌ها نشانه این است که خداوند آنان را فراموش کرده در حالی که این اعتقاد درست نیست و خداوند می‌خواهد ما را به خود نزدیک کند. خوب است به یاد بیاوریم که بهترین و برترین انسانها که معصومین بودند در دنیا بسیار مصیبت دیدند، پس سختی‌ها دلیل این نیست که خداوند انسان را از نظر لطف خود دور کرده است. بنابراین اگر نگاهمان را به سختی‌ها عوض کنیم و آن را باعث کمال و قرب به خداوند ببینیم می‌توانیم صبور باشیم. پس با كمی تمرین صبر را در خود ایجاد كنیم تا از مؤمنان باشیم و در دنیا و آخرت پیروز و سرافراز باشیم.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS