دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ریاضت

خداوند عزوجل اگر بنده ای را دوست بدارد با عبادت اندک از او خشنود می شود. (برگرفته از کتاب نقطه های آغاز در اخلاق عملی، آیت الله مهدوی کنی)
ریاضت
ریاضت

ریاضت[1]

قال الصادق (ع):ان الله عزوجل إذا احبّ عبدًا رضی عنه بالیَسیر (اصول کافی، ج 2ص 86)

چنانکه در تربیت و سلامت بدن ریاضت و ورزش لازم است ، در خودسازی و تهذیب نیز ریاضت و جهاد با نفس ضرورت دارد .

در تربیت جسم از اندک شروع کرده و به تدریج بالا می‌روند، در تربیت روح نیز باید از اندک شروع کرد و به تدریج به مراحل بالا و بالاتر رسید.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرموده است :

« به راستی این دین استوار و پا برجاست، با مدارا در آن وارد شوید و بندگان خدا را به زور وادار به عبادت نکنید، پس مانند سوار وامانده‌ای خواهید شد که نه راه را طی کرده و نه مرکب را سالم نگه داشته است.» [2]

امام صادق علیه السلام فرمود :

« اجتهدت فی العبادة و أنا شاب فقال لی أبی یا بنی دون ما أراک تصنع فإن الله عزوجل اذا احب عبدا رضی عنه بالیسیر.»[3]

من در نوجوانی بیش از اندازه عبادت می‌کردم . پدرم به من فرمود: پسرم ! بیش از توان خود عبادت می‌کنی، خداوند عزوجل اگر بنده ا‌ی را دوست بداردبا عبادت اندک از او خشنود می‌شود.

چنانکه در ورزش بدنی ، تداوم و استمرار لازم است در ریاضت نفسانی نیز تداوم شرط است، که خداوند تعالی فرموده است ، آنان که می‌گویند پروردگار ما خدای یکتا است و سپس براین گفتار استوار و پابرجا باقی بمانند فرشتگان برآنها فرود آیند و به آنها گویند مترسید و اندوهناک مباشید…[4]

و نیز فرموده است انسانها حریص و ناشکیبایند مگر نماز گزاران ؛ آنان که پیوسته نماز خویش را به جا می‌آورند.[5]

و به قول شاعر :

رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود

رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود

ازبعضی احادیث برمی‌آید که کمترین مدت برای مداومت، یک سال است.

    پی نوشت:
  • [1] . مهدوی کنی، محمدرضا، نقطه های آغاز در اخلاق عملی، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1374، پنجم، ص 40
  • [2].اصول کافی ج 2 ص 86
  • [3].اصول کافی 2 ص 86
  • [4].سوره فصلت آیه 30
  • [5].سوره معارج آیه 22

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS