دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سخن امام رضا ع هنگام رسیدن ماه رمضان

حسنات در ماه رمضان، پذیرفته‌اند و گناهان در آن، آمرزیده. هر کس در ماه رمضان یک آیه از کتاب خدا بخواند، مثل کسى است که در غیر آن، ختم قرآن کرده باشد
سخن امام رضا ع هنگام رسیدن ماه رمضان
سخن امام رضا ع هنگام رسیدن ماه رمضان

سخن امام رضا علیه السلام، هنگام فرا رسیدن ماه رمضان

قال الإمام الرضا علیه‌السلام: الحَسَناتُ فی شَهرِ رَمَضانَ مَقبولَةٌ، وَالسَّیِّئاتُ فیهِ مَغفورَةٌ. مَن قَرَأَ فی شَهرِ رَمَضانَ آیَةً مِن کِتابِ الله‌ِ عز و جل

کانَ کَمَن خَتَمَ القُرآنَ فی غَیرِهِ مِنَ الشُّهورِ، و مَن ضَحِکَ فیهِ فی وَجهِ أخیهِ المُؤمِنِ لَم یَلقَهُ یَومَ القِیامَةِ إلاّ ضَحِکَ فی وَجهِهِ و بَشَّرَهُ بِالجَنَّةِ، و مَن أعانَ فیهِ مُؤمِنا أعانَهُ الله‌ُ تَعالى عَلَى الجَوازِ عَلَى الصِّراطِ یَومَ تَزِلُّ فیهِ الأَقدامُ، ... . (1)

امام رضا علیه‌السلام فرمود: حسنات در ماه رمضان، پذیرفته‌اند و گناهان در آن، آمرزیده. هر کس در ماه رمضان یک آیه از کتاب خدا بخواند، مثل کسى است که در غیر آن، ختم قرآن کرده باشد و هر کس در این ماه، به صورت برادر مؤمنش بخندد، خدا را در قیامت دیدار نخواهد کرد، مگر آن که در چهره او خواهد خندید. (مقصود، تجلّى حضرت حق ـ جلّ و علا ـ با صفت رحمت و رأفت بر دل مؤمن است.) و به بهشت، مژده‌اش خواهد داد .

و هر کس در آن ماه، مؤمنى را یارى کند، خداوند، او را بر گذشتن از صراط ، در آن روز که قدم‌ها بر آن مى‌لغزد، یارى خواهد کرد. و هر کس در آن، خشم خود را نگه دارد، خداوند نیز روز قیامت، خشمش را از او نگه خواهد داشت. و هر کس در آن، ستم‌دیده‌اى را یارى کند، خداوند، او را در دنیا بر ضدّ کسى که با وى دشمنى نماید، یارى مى‌کند و روز قیامت نیز هنگام حساب و میزان، یارى‌اش مى‌نماید.

ماه رمضان، ماه برکت است، ماه رحمت، ماه آمرزش، ماه توبه و بازگشت به سوى خدا . هر کس در ماه رمضان آمرزیده نشود، پس در چه ماهى آمرزیده گردد؟!

پس از خداوند بخواهید که در این ماه، روزه شما را بپذیرد و آن را آخرین رمضان شما قرار ندهد و شما را بر طاعت خویش توفیق دهد و از نافرمانى خود نگه دارد، که او بهترین کسى است که از او درخواست مى‌شود .

    پی‌نوشت:
  • 1- فضائل الأشهر الثلاثة: 97/82 عن الحسن بن علیّ بن فضّال، بحارالأنوار: 96/341/5 .
    منبع:
  • کتاب ماه خدا، محمدی ری شهری، ج 1، ص 182.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS