دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شكر بيانی و شكر رفتاری

No image
شكر بيانی و شكر رفتاری

بر اساس آموزه‌هاي قرآن و سنت پيامبر (ص) و ائمه معصوم (ع) هدف اصلي زندگي عبوديت و شاكر بودن به درگاه پروردگار متعال است، بنابراين انسان بايد در هر حال بندگي كند و شاكر خداوند تبارك و تعالي باشد و اين حالت در زندگي اش نمود و عينيت داشته باشد. بهترين معناي شكر خداوند متعال، خرج نعمت‌هاي خدادادي در مسير عبوديت و بندگي است. البته خداوند رحيم خود وضعيت بندگان را ترسيم كرده و در سوره سبا آيه 13 مي‌فرمايد: و قليل من عبادي الشكور؛ ولي عده كمي از بندگانم شكرگزارند. امام صادق(ع) در معناي شكر و سپاس مي‌فرمايد: شكر هر نعمتي پرهيز از استفاده آن نعمت در حرام‌ها و عصيان‌هاست. (الكافي، ج2، ص 94 و 95) . شكر گفتاري بيان عبارت نوراني الحمدلله‌رب‌العالمين است و شكر رفتاري استفاده هر نعمتي در مسير شايسته و بايسته آن نعمت كه از سوي خالق هستي ترسيم شده است، خواهد بود. امام صادق‌(ع) مي‌فرمايند شكر هر نعمتی پرهيز از حرام‌ها و دوري از گناهان درباره آن نعمت است. (الكافي، ج 2، ص 94و 95) . با دقت مي‌توان به ابعاد جالب اين سخن پي برد و دانست كه بطور مثال شكرگزاري چشم و گوش، بهره‌گيري اين اعضا در امور مباح و حلال و پرهيز از گناه و حرام است، آنچه مي‌بينيم و آنچه مي‌شنويم بهترين نماد شكر‌گزاري و كفران اين دو نعمت خواهد بود و همينطور درباره ديگر الطاف و نعمت‌هاي الهي كه زمان‌ها و زمين‌هاي استفاده از اين اعضا در روز رستاخيز در دادگاه الهي، همراه با يكايك اعضا، زبان به نوع استفاده از آنها گشوده و ما را سربلند يا سرافكنده مي‌سازند. اظهار نعمت و بيان علاقه‌ها و دوستي‌ها شيوه‌اي بسيار شايسته در مسير زندگي و ايجاد صميميت و سازندگي است. راز اينكه توصيه به اظهار عشق و علاقه نسبت به همسر شده آن است كه آگاهي اطرافيان از احساس پاك و بي‌آلايش ما در استحكام پيوند و عمق بخشيدن به دوستي‌ها و رفاقت معجزه مي‌كند. حال اگر اين شيوه شايسته در برابر خالق هستي صورت پذيرد و هر يك از ما گاه و بيگاه لب به اقرار خوبي‌هاي خدا و بدي‌هاي خود نماييم و چون امام حسين (ع) در دعاي عرفه نخست صفات والا و بي‌همتاي خدا را بازگو كنيم و سپس اقرار به زشتي‌هاي خويش نماييم، به يقين شاهد بارش رحمت و مغفرت الهي خواهيم بود. نقل شده كه هرگاه رسول خدا (ص) حادثه‌اي رخ مي‌داد كه شادمان مي‌شد، مي‌فرمودند: خدا را بر اين نعمت شكر و چون امري پيش مي‌آمد كه غمگين مي‌شد، مي‌فرمود: خدا را در هر حال شكر و آن حضرت مي‌فرمود: خدايا هر نعمت يا سلامتي كه در دين يا دنيا دارم از توست، تو يكتا و بي‌شريكي... آموزه‌هاي آسماني اسلام، ارتباط با پروردگار را يگانه راه محبت و عنايت خدا به بندگان معرفي كرده‌اند و در نگاه پر مهر پيامبر اسلام (ص) هيچ چيزي ارزشمندتر از دعا به درگاه خداوند متعال نبود؛ به راستي هر گاه دعا كه قرآن صاعد نام گرفته و برترين اعمال و عبادات يا مغز و محتواي اطاعات لقب يافته و عباده الكبري خوانده مي‌شود، همراه با زمزمه و راز ونياز به پيشگاه پروردگار بي‌نياز براي شكر نعمت‌هاي الهي باشد، يكي از بهترين نمادهاي شكرگزاري خداوند متعال خواهد بود. 

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS