شهید بهشتى نماد جریان شناسى انقلاب

مصطفى ایران منش
این روزها که در آستانه بیست و ششمین سالگرد فاجعه هفت تیر قرار داریم بیاد این جمله یکى از دوستان مى افتم که میگفت: دشمن سریع فهمید که چه کسانى را باید از ما بگیرد و ما بعد از سه دهه هنوز نفهمیده ایم که چه کسانى را از ما گرفته اند .یکى از مهمترین ویژگى هاى شهید بهشتى روحیه خدمت به مردم بود. او در مهرجویى و عشق به مردم از اغلب مسئولان نظام سبقت مى گرفت و توانست بذرهاى تقوی، ایمان، شجاعت و مبارزه با ستم را در ضمیر خود، خوب پرورش دهد و در مسیر رشد انسانى به جایگاه رفیعى برسد. شهید بهشتى در صف اول مبارزه با دشمنان ملت ایران قرار داشت. همین روحیه او را واداربه نظم بخشى و سازماندهى در زندگى شخصى و اجتماعى مى کرد و در حساس ترین لحظات تاریخ ملت ایران به سازماندهى نیروهاى مومن و انقلابى براى ساختن ایران و مقابله دشمن پرداخت. مهمترین بعد وجودى شهیدبهشتى ذهن خلاقش در مدیریت بود لذا امام خمینى (ره) اداره فضا را در روزهاى نخستین انقلاب به شهید بهشتى سپرد. او پایه گذار قوه قضاییه در جمهورى اسلامى بود که حکم خود را از دست مبارک حضرت امام (ره) دریافت کرد و در قانون اساسى ایران نقش ماندگارى را ایفا کرد بویژه در اصول بسیار مترقى آن و این به جز اصولى است که در مورد امر قضاست. مهمترین دغدغه شهید بهشتى در تدوین قانون اساسی، اصل مترقى و منحصر بفرد ولایت فقیه است.
اهمیت این اصل قانون اساسی، در دوران کنونى بسیار معنادارتر است. شهید بهشتى با تدبیر و دوراندیشى این اصل مترقى را تصویب کرد و جانش را بر سر آن گذاشت. کینه هاى دشمنان با بهشتى در واقع به خاطر پافشارى بر این اصل بود. اقدامات شهید بهشتى در قوه قضاییه و نقش مدیریتى وى در اداره مجلس خبرگان قانون اساسى از اقدامات ماندگار این عالم بزرگوار بود . شهید بهشتى از همان روزهاى آغازین نهضت امام خمینى (ره) به فکر تربیت کادر متخصص براى اداره جامعه نمونه اسلامى بود. حزب جمهورى اسلامى مصداق بارز علاقه شهید مظلوم به تشکیلات است. شهید بهشتى کار حزبى نمى کرد بلکه یک انسان تکلیفى بود که برایش همه چیز وسیله بود.از انحصار درون گروهى شدیدا بیزار بود. معتقد بودهر که به انقلاب و امام و اسلام علاقه مند است او جزو حزب جمهورى اسلامى است. او معتقد بود براى اداره کشور باید انسان هاى کارآمد تربیت کرد و این میسر نیست مگر در یک تشکل اسلامی.بیش از 80 درصد مدیران کشور در دهه اول انقلاب با واسطه و بى واسطه با شهید بهشتى ارتباط داشتند.
ایشان زحمات بسیار زیادى در زمینه هاى گوناگون بویژه در شوراى انقلاب و قوه قضاییه متحمل شد و یکى از شخصیتهاى بى نظیر انقلاب اسلامى بود .با شهادت شهید بهشتى و یا رانش بود که منافقین رسوا شدند و هسته هاى اصلى آنها از هم پاشید ، دشمنان جمهورى اسلامى در آن روزهاى خون و آتش توانسته بودند با شایعه پراکنى علیه شهید بهشتى و یارانش او را ترور شخصیت کنند و متاسفانه اکثریت مردم را نیز فریب داده بودند اما با شهادت مظلومانه او و یارانش نظر مردم برگشت و حتى فریب خوردگان قابل توجهى از منافقین که در داخل خانه هاى تیمى سازماندهى شده بودند تا به موقع علیه نظام اسلامى دست به صلاح ببرند متوجه ماهیت جنایت کارانه منافقین آمریکایى شدند و از راه و رسم این گروهگ التقاطى نسبتا ریشه دار انصراف دادند و آنچنان عرصه بر منافقین تنگ شد که از همان سال فرار را بر قرار ترجیح دادند وبه خارج گریختند.از دیدگاه امام خمینى رحمه‌الله علیه ، مظلوم زیستن شهید بهشتی، بیش از شهادت ایشان متاثر کننده بود. این مظلومیت به سبب تهمت‌هاى ناروایى بود که دشمنان به او مى‌زدند.
امام بر این عقیده بود که دشمنان شهید بهشتى در تلاش بودند او را انسانى ستم‌کار و دیکتاتورمآب معرفى کنند؛ در حالى‌که چنین نبود. ایشان در جایى فرموده است: «شهید بهشتى مظلوم زیست و مظلوم مرد و خار در چشم دشمنان اسلام بود.»یاد شهید مظلوم در هر سال نه فقط بخاطر پاسداشت یک انسان متفکر، انقلابی، آگاه شجاع مدیر و مدبر است؛ بلکه او نماد جریان شناسى انقلاب بود که در هر عصری، فرزندان بجاى مانده، آرمان هاى مقدس خود را از لابه لاى حوادث و تحولات زودگذر دریابد و صحیح را از سقیم، مصلح را ازمفسد، مخلص را از فرصت طلب، بازشناسد.
این سرمایه گرانقدر با کوله بارى از دانش و معرفت و مدیریت و عدالتخواهى به خدا پیوست. پیروان او نیز باید به موازات ادعا، این معیارها را در عمل نشان دهند و به نسل هاى بعد از خود، شکوه فداکارى و خدمت را نمایش دهند. نسل سوم باید جریانات نفاق پیچیده که منجر به شهادت شهید بهشتى و یارانش گردید را بشناسد و با هوشیارى مراقب تغییر جهت ها، باشند و باور کنند که هر زمان ممکن است دوباره حادثه هفتم تیرماه تکرار گردد. نسل اول انقلاب نیز باید با صداقت، واقعیت ها را منعکس کنند و اگر مورد سوال واقع شوند آنچه اتفاق افتاده را بیان نمایند. مبادا سلایق و نظریات امروز ما واقعیت هاى دیروز را مخدوش نماید که قیامت در پیش و هر کس گرفتار خویش.

منبع : روزنامه رسالت

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25