دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

صفات پسندیده ی جوانان از نظر امام علی (ع)

جوانان سرمایه‌های کشور هستند.
صفات پسندیده ی جوانان از نظر امام علی (ع)
صفات پسندیده ی جوانان از نظر امام علی (ع)
تهیه و تنظیم: اسد اسدی آسیابدری

جوانان سرمایه‌های کشور هستند. آنان به راهنمایی و نظارت والدین و بزرگان دین نیاز دارند. امام علی(ع) به فرزندش امام حسن(ع) که در سن جوانی بودند، سفارش‌هایی فرموده‌اند که ما و جوانان با ایمان می‌توانیم این سخنان گهربار را در زندگی اجتماعی خویش به کار گیریم تا از خطرها به دور ماندیم و به سوی سعادت و خوشبختی گام برداریم. از نظر امام(ع) یکی از صفاتی که جوانان باید از آن دوری کنند، ضعف اراده است. بسیاری از جوانان از ضعف اراده و تصمیم‌گیری مناسب و به موقع شکایت دارند. انسان برای ترک عادت‌های زشت و ناپسند به اراده قوی نیاز دارد. آن حضرت برای درمان این مشکل، تقّوا را عامل تقویت‌کننده‌ی اراده و تقویت قدرت تصمیم‌گیری می‌داند. در این باره می‌فرمایند: «همانا گناهان چون مرکب‌های بدرفتار و افسار گسیخته هستند که سواران خود را به دوزخ می‌برند، امّا تقّوا، مانند مرکب‌های فرمانبرداری هستند که سواران خود را به بهشت وارد می‌کنند.»

همچنین در جاری دیگری به فرزند گرامی خود می‌فرمایند: «پس هرگاه اراده کردی می‌توانی با دعا، درهای نعمت خدا را بگشایی تا باران رحمت الهی بر تو ببارد.» و در ادامه توصیه می‌فرمایند: «برای پیمودن راه پاکان ، از خدا یاری بخواه و هر کاری که تو را به شک و تردید بیندازد و گمراه کند از انجام‌دادن آن خودداری کن.»

یکی دیگر از ویژگی‌های بد که ممکن است بعضی از جوانان در خانواده دچار آن شوند، بداخلاقی، پرخاشگری و ستیزه‌جویی است چرا که به نظر آن امام بزرگوار، گرامی‌ترین ارزش خانوادگی اخلاق نیکو است که اعضای خانواده باید نسبت به هم خوش‌اخلاق باشند و از پرخاشگری و درگیری بپرهیزند و نسبت به هم مهربان، صمیمی، خوش‌اخلاق و باگذشت باشند و در راه سعادت و سلامت اعضای خانواده گام بردارند.

مقاله

نویسنده اسد اسدی آسیابدری

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS