دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)

No image
طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)

کلمات کلیدی :مهدي (عج)، طول عمر، نوح، ظهور

نویسنده :طیبه عطايي

طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)

اسم شریف آن حضرت “م ح م د” و کنیه‌اش قائم، منتظر، حجت، مهدی، خلف صالح، صاحب الزمان و مشهورترین القابش مهدی (عج) است در اسم و کنیه با حضرت پیامبر (ص) همنام می باشد، ولی جایز نیست نام حضرت را در زمان غیبت ذکر نمود. زیرا حکمت آن مخفی است.[1] در شب پانزدهم شعبان سال دویست و پنجاه و پنج یا دویست و پنجاه و شش هجری در شهر "سر من رأی" (سامرا) در خانه امام حسن عسگری (ع) دیده به جهان گشود و مدت عمر شریف آن حضرت در هنگام رحلت پدر بزرگوارش پنج سال بود.[2]

دربارۀ طول عمر آن حضرت که بر خلاف قوانین و موازین عادی و طبیعی است، باید گفت کسی که به وجود آن حضرت معتقد است، او را شاخه‌ای از شجره وحی و نبوت و نماینده مستقیم خداوند می‌داند، چنانچه خداوند حضرت آدم (ع) را بدون واسطه پدر و مادر آفرید و به خشم بر قوم نوح، زمین را با آب پوشاند و آتش را که طبیعتش سوزاندن است بر ابراهیم، گلستان گرداند و عُزیر پیغمبر را به خواب صد ساله برد و باد و جن و حیوانات را در اختیار سلیمان قرار داد. بنابراین طول عمر آن حضرت شگفت‌انگیز نخواهد بود، زیرا بنا به قرآن کریم و سنت، بسیاری از پیامبران یا اوصیای ایشان را می‌شناسیم که به قدرت الهی دارای طول عمر بوده‌اند؛ مانند نوح (ع) که دو هزار و هشتصد سال و حضرت عیسی (ع) که از روز ولادت تا ظهور حضرت مهدی (عج) زنده می‌باشند و حضرت خضر (ع) و الیاس که دارای عمر طولانی هستند.

عمر طولانی از دیدگاه قرآن

خداوندی که انسان را از خاک آفرید و قدرت بر خلق داشت آیا قدرت بر عمر طولانی ندارد. خداوند در قران از حضرت نوح (ع) خبر داده که وی نهصد و پنجاه سال در میان قوم خود زندگی کرد.

«فَلَبثَ فیِ قوْمِ اَلْفَ سَنَةِ اِلّا خمسین عاماً»

(عنکبوت آیه 14)

نوح بیش از این مدت در جهان زیسته است و این نهصد و پنجاه سال مدتی بود که قوم خود را دعوت به خداپرستی می‌نمود و در سن شصت سالگی به این کار پرداخت.[3]

شواهد

در عالم گیاهان استثنائات عجیب و حیرت افزا، فراوان به چشم می‌خورد؛ از جمله در میان درختان، درختانی وجود دارند که از جهت طول، تنومندی و قطر و یا طول عمر تعجب آورند، مثل درخت «ارز» لبنان و مثل درختی که در آمریکاست و به عربی آن را «ام الاجمه» می‌نامند،[4] یعنی مادر جنگل که درازی آن را بیشتر از سیصد قد آدمی ذکر کرده‌اند. عمر بعضی از درختها بیش از سیصد سال است و همچنین ماهیهائی در اقیانوس اطلس شمال اروپا وجود دارند که عمر سه میلیون سال برایشان مشخص کرده‌اند و مارهائی که عمر چند هزار ساله دارند و عمر ملکه زنبوران عسل چهار صد برابر عمر زنبوران دیگر است.

مسأله طول عمر آن حضرت مسأله‌ای است که صدها حدیث بر آن دلالت دارد و مشیّت ازلی الهی بر آن تعلق گرفته و هر کس خدا را قادر و توانا می‌شناسد، باید در طول عمر حضرت مهدی (عج) نیز تردید نکند.

حضرت صادق (ع) در مورد انکار کسانی که منکر عمر طولانی حضرت مهدی (ع) بودند، می‌فرمایند:

«اِن تفکرون انْ یمدا... لصاحب هذا الامر فی العمر کما مد لنوح (ع) فی العمر»[5]

«چرا انکار دارید و قبول نمی‌کنید که خداوند عمر حضرت قائم را طولانی قرار داده است؟ چنانکه خداوند تبارک و تعالی عمر حضرت نوح را طولانی قرار داده است»

و همچنین از حضرت صادق (ع) روایت است که می‌فرماید:

«اِنّ ولی ا...یعمر عمر ابراهیم الخلیل عشرین و ماه سنه و کان یظهر فی صوره فتی مرفق ابن ثلاثین سنه لو فرج القائم انکره الناس یرجع اَثاباً موفقاً»[6]

«ولیّ خدا حضرت موسی (ع) از عمر طولانی برخوردار است حضرت ابراهیم (ع) 120 سال عمر کرد، ولی به صورت جوان نیرومند 30 ساله‌ای در میان مردم ظاهر و جلوه می نمود و قائم (ع) ما نیز به صورت جوانی نیرومند، ظهور می‌کند که مردمان او را انکار می‌کنند»

مسأله طول عمر و بقاء جوانی آن حضرت مسأله‌ای نیست که از نظر عقل احتیاج به مؤیدات داشته باشد بلکه مسأله، عموم قدرت خدا و اعجاز و خرق عادت و نفوذ مشیّت الهی است. از حضرت رضا (ع) حدیثی روایت است که می‌فرماید:

«قائم آن کسی است که وقتی ظاهر شود در سن پیران و منظر و سیمای جوانان و یاقوت بدن باشد»[7]

کوتاه سخن اینکه خداست که حافظ و نگاهدارندۀ وجود گرانمایه حضرت مهدی (ع) است و اوست که آن حضرت را از حوادث روزگار صیانت و محافظت می‌کند و آنچه بخواهد به عمرش می‌افزاید و سلامت سازمان وجود او را از هر آفت و بیماری مصون و محفوظ می‌دارد.

اللهم عجل لولیک الفرج

نویسنده: طیبه عطایی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS