دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عوامل زمينه‌ساز پايبندی به پيمان

No image
عوامل زمينه‌ساز پايبندی به پيمان

ايوب محمدی

از عوامل زمینه‌ساز پایبندی به پیمان می‌توان به موارد زیر اشاره گرد:1 ـ راستي و صداقت: راستي و صداقت، از لوازم پايبندي به عهد و پيمان است. امير مؤمنان علي (ع) درباره ويژگي‌هاي مديريتِ همراه با وفا مي‌فرمايد: پيشواي قوم بايد با مردم خود به راستي سخن راند. آن حضرت، خود برترين مصداق چنين مديريتي است. در خطبه‌اي پس از بيعت مردم مي‌فرمايد: پيمان من بدانچه مي‌گويم، در گرو است و به درستي گفتارم، متعهّد و كفيلم… به خدا سوگند، هرگز حقيقتي را كتمان نكرده‌ام و هيچ گاه دروغي نگفته‌ام. پايبندي به عهد و پيمان حتي نسبت به دشمن، امري مسلّم است. در ماجراي حكميت، در پيكار صفين، با آنكه امام (ع) راضي به آن وضع نبود، بعد از آنكه صلح نامه تنظيم شد، آن را محترم شمرد و در پاسخ آنها كه اعتقاد به نقض عهد نامه داشتند، فرمود: آيا پس از آنكه آن را نوشتيم، نقض كنيم؛ اين كار جايز نيست. 2 ـ نفی خيانت: براي تحقق عهد و پيمان، بايد از خيانت و بي وفايي دوري گزينيم. از ديدگاه حضرت علي (ع) تا انسان به پست‌ترين مراتب خود سقوط نكند، دست به پيمان شكني نمي‌زند. آن حضرت مي‌فرمايد: خيانت و پيمان شكني، اخلاق انسان‌هاي پست است. در جاي ديگر مي‌فرمايد: خيانت و پيمان شكني، زشت‌ترين خيانت‌هاست. 3 ـ هم سویی سخن و عمل: كساني مي‌توانند به عهد و پيمان خود پايبند باشند كه ميان سخن و عملشان دو گانگي نباشد و خود را در گرو سخن و وعده خويش بدانند. امام علي (ع) مي‌فرمايد: از اينكه به مردم وعده دهي و سپس تخلف كني، بپرهيز؛ زيرا خلف وعده، موجب خشم خدا و خلق است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS