دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فرازی از زیارت امام زمان (عج) توصیه شده از جانب امام رضا (علیه آلاف التحیة والثناء):

«پروردگارا! به او (مهدی «عج») و خانواده، فرزندان، ذریه، امت و جمیع خدمت گزارانش آن قدر عطا فرما که چشمش روشن و دلش شادمان گردد!» (جمال الأسبوع، ص 506؛ مکیال المکارم، ج2، ص 73)
فرازی از زیارت امام زمان (عج) توصیه شده از جانب امام رضا (علیه آلاف التحیة والثناء):
فرازی از زیارت امام زمان (عج) توصیه شده از جانب امام رضا (علیه آلاف التحیة والثناء):

فرازی از زیارت امام زمان (عج) توصیه شده از جانب امام رضا (علیه آلاف التحیة والثناء):

«اللهم أعطه فی نَفسه وَ أهله وَ وُلدِهِ وَ ذُرییتهِ وَجَمیعِ مَا تَقِرُّ عَینَهُ وَتسرُّ بِهِ نَفسَهُ»

«پروردگارا! به او (مهدی «عج») و خانواده، فرزندان، ذریه، امت و جمیع خدمت گزارانش آن قدر عطا فرما که چشمش روشن و دلش شادمان گردد!» (جمال الأسبوع، ص 506؛ مکیال المکارم، ج2، ص 73)

توضیح:

«شواهدی بر همسر و اولاد داشتن امام زمان (عج)»

آیا امام زمان (عج) ازدواج کرده است یا خیر؟ اگر ازدواج نکرده، چگونه سنت مؤکد پیامبر را ترک نموده است؟ و اگر ازدواج کرده است، همسر و فرزندان آن حضرت در کجا سکونت دارند؟ آیا آنها نیز مانند حضرت، عمر طولانی دارند یا خیر؟... و دیگر پرسش‌های پیوسته و سلسله‌واری که در این خصوص مطرح می‌شود.

پاسخ خلاصه‌وار به این پرسش‌ها این است که هر چند دلیل قطعی و یقینی مبنی بر همسر و اولاد داشتن امام زمان (عج) در دست نداریم، اما برخی شواهد روایی و دعایی بر همسر و اولاد داشتن آن حضرت دلالت دارند؛ از جمله شواهد دعایی، زیارت نورانی فوق است که در بردارنده دعای خیر و طلب نعمت برای خانواده و فرزندان مهدی موعود (عج) می‌باشد و این چنین مورد توصیه و تأکید امام رضا (ع) قرار گرفته است:

«این زیارت را برای امام زمان (عج) بخوانید»[1]

و از جمله شواهد روایی این موضوع، روایت امام صادق (ع) است که می‌فرماید:

«گویا می‌بینم که قائم (عج) به همراه اهل و عیال و خانواده‌اش (بأهله و عیاله) در مسجد سهله فرود آمده و در آن اقامت گزیده است»[2]

  • [1] . سید بن طاووس، جمال الأسبوع، ص 506.

  • [2] . علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 317.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS