دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فرقه نجدیه Najdyh

No image
فرقه نجدیه Najdyh

نویسنده : سيد حسين ميرنور الهي

كلمات كليدي : نجديه، نجدات، الغادريه، العاذريه، خوارج

بدون شک بررسی در مورد ادیان الهی بخصوص دین خاتم از مهمترین مسائل تاریخی،اعتقادی محسوب می‌شود و دامنه این تحقیق تمام اعصار زندگانی بشر را شامل می‌شود چرا که دین جهانی پویا و پاسخگو به نیازها و ارزشهای انسانی در گستره تمام زمانها و مکانها بویژه مسائل سیاسی و اجتماعی دخالت کامل دارد و این گستردگی ایدئولوژی مکتب اسلام بر کسی پوشیده نیست؛ حتی با تعیین اساسی ترین نیاز اجتماعی یعنی معرفی رهبر امت اسلامی جا برای نزاع طمعکاران و سودجویان نگذاشته است و راه هدایت را برای عموم امت اسلامی روشن ساخته است. اما آسیب شناسی دینی در حوزه حکومت و سیاست نشان می‌دهد که تا چه حد این اصل مسلم و روشن اسلامی مظلوم مانده و بر علیه او به نام اسلام و برای اسلام مبارزه شده است. نگاهی کوتاه به تاریخ اسلام نشان دهنده واقعیتهای تلخی می‌باشد که منحرفین از اصل مسلم رهبری اسلامی بر پیکره جامعه اسلامی وارد کرده اند و بر اجتماع مسلمانان مسلط شده و خون و جان و ناموس و حرمت اسلامی همگان را به خطر و هلاکت انداخته است.

فرقه‌ای آشوب گر به نام (نجدیه) متحجرترین فرقه‌ای که در صدر اسلام ظاهر شد و خشن‌ترین عملکردی که در قالب دین بر اجتماع اسلامی سیطره پیدا کرد. ترور، خشونت، خونریزی و جنگ از مولفه‌های شناخت این فرقه است و صاحب بدعتهای متناقض می‌باشند. از زمانی که در لشگر امیرالمؤمنین علی (ع) ساز مخالفت سر دادند و با اوامر ایشان به نزاع برخواستند تا جائی که با مکر پسران نابغه عرب که قرآن بر سر نیزه زدند و به ضلالت کشیده شدند و امام (ع) را مجبور به آتش بست و قبول تحکیم کردند. و در جریان انتخاب حَکَم از طرف امام به لجاجت، ابوموسی اشعری ساده لوح را تحمیل نمودند و در نهایت با حکم حکمین نیز مخالفت کرده و نتیجه حکم حکمین را که خود انتخاب و تحمیل نموده بودند نپذیرفتد و مستقیما با امیرالمؤمنین علی (ع) وارد جنگ شدند امامی که هدایت را از ضلالت باز شناساند؛ ولی اینان کوردل تر از آن بودند که نور هدایت را ببیند و در ظلمت غوطه‌ور نشوند.

عاقبت خوارج نهروان و آینده

پس از جنگ و هلاکت بسیاری از این جاهلین خشن، انصار امام علی (ع) به ایشان عرضه داشتند که خوارج تماما هلاک شدند امام (ع) با کلامی کوتاه به تکرار تاریخ و استمرار راه و دیدگاه و افکار و عملکرد این گروه نادان در طول تاریخ اشاره کردند آنگاه که فرمودند:

«والله انهم نطف فی اصلاب الرجال و قرارات النسا کلما نجم منهم قرن حتی یکون آخرهم لصوصا سلابین».[1]

بعضی از نظریات نجد بن عامر و فرقه نجدیه

1. خون و اموال اهل ذمه را در حال تقیه حلال می‌شمردند و از کسی که آن را حرام بداند بیزاری می جستند.

2. کسی که دروغ بگوید چه کوچک و چه بزرگ و بر آن اصرار بورزد مشرک است.

3. کسی که زنا و شرب خمر و دزدی کند ولی بر آنها اصرار نورزد مشرک نیست و از اسلام خارج نیست.[2]

4. حد خمر را اسقاط نمود.

5. اهل خطا در اجتهاد را به سبب جهلشان به احکام معذور می‌دانست – حتی اگر قتل باشد-[3]

در مورد اصحاب او که به نجدات معروف می‌باشند نیز این عقاید ذکر شده است.[4]

1. تقیه در قول و عمل تماما جایز است ولو موجب کشتن نفوس باشد.

2. مردم هرگز نیازی به امام و پیشوا ندارند بلکه تنها چیزی که از مردم خواسته شده این است که در امورشان منصف باشند لذا اگر دیدند در این امر نیازمند به امام می‌باشند باید به دنبال انتخاب امام بروند.

عاقبت امر نجدة بن عامر

ابوفدیک و عطیة بن الاسود حنفی دوتن از سران حزب نافع بن الازرق بودند و چون با بدعتهای نافع روبرو شدند از او بریده به نجدة پیوستند و او را امیرالمؤمنین خواندند.[5] ولی این بیعت دیری نپایید زیرا با بدعتهایی که نجدة داشت آنها از او جدا شدند و ابوفدیک نجده را کشته و پس از او یاران نجده به دو گروه فدیکیة و عطویة تقسیم شدند.

فرق عصر حاضر در میان مسلمین

شبکه‌های ساختگی و گمراه و متعصب صوفیه و بهائیت وهابیت،‌طالبان، القاعده و...که با ایدئولوژی زور و زور، تزویر و با حمایت دشمنان حقیقی اسلام یعنی غرب موجودیت یافته و بر این موجودیت شیطانی ابقا شده‌اند عملکردهایی جز عملکردهای نافع و نجده و ابوفدیک و....نداشته و ندارند و ریشه‌های فکری و عملی ایشان چیزی جز بنیانهای فرق منحرف گذشته نیست و همانطور که در گذشته اتحاد مسلمین توسط فرق منحرف خوارج و....به نام اسلام از بین رفت و شمشیری برنده بر سر مسلمانان بود امروزه توسط این مراکز صهیونیسم و امپرالیسم غرب به راه خود ادامه می‌دهد و این جنگ حق و باطل و جبهه اصلاح در برابر فساد به سیره مستمره‌ای در جامعه تبدیل شده و تا آن زمان که مصلح حقیقی جهان موعود الهی، مهدی امم – عجل الله تعالی فرجه شریف- ظهور نماید.

مقاله

جایگاه در درختواره تاریخچه فرق

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

مطلب مکمل

فرقه فطحیه Fthyh

فرقه فطحیه Fthyh

نیمه اول قرن دوم از نظر ظهور فرق و مذاهب گوناگون در دامن امت اسلامی بسیار گسترده می‌نماید.

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS